Pacjenci leczeni u innych specjalistów wymagają aktualnego zaświadczenia o stanie zdrowia (ważne do miesiąca). 2-3 dni przed operacją konieczne jest badanie przez lekarza rodzinnego, pediatrę lub internistę oraz zaświadczenie stwierdzające stan pacjenta. Przed zabiegiem należy być 5 godzin bez jedzenia i 2-3 godziny bez picia.
Duże kłopoty Wada ta znacząco obniża jakość życia. Osoby z tą wadą mają problemy z prowadzeniem samochodu czy operowaniem różnymi urządzeniami lub maszynami w ruchu. Kłopot sprawiają też niektóre sporty, szczególnie siatkówka. Przyczyną zeza mogą być zmiany w rozwoju ośrodków kojarzeniowych kory mózgowej. Zez może spowodować powstanie tzw. leniwego oka. Polega to na osłabieniu zdolności widzenia w jednym oku. Leczenie jest bardzo proste. Poprzez zasłonięcie zdrowego oka, to leniwe zmusza się do pracy. Różne rodzaje Istnieją dwa główne rodzaje zeza. Najczęstszą postacią jest zez towarzyszący. Jego cechą jest to, że oko zezujące towarzyszy w ruchach oku prowadzącemu, utrzymując przy tym stały kąt odchylenia. Przyjmując kąt odchylenia oka jako kryterium podziału, możemy wyróżnić zez zbieżny, rozbieżny, ku górze, ku dołowi oraz skośny. Odchylenie osi jednego oka powodować może utratę równowagi sensorycznej obu oczu, co z kolei prowadzi do poważnych zaburzeń czynnościowych. Dochodzi do nich przede wszystkim w oku zezującym, które, mimo anatomicznie prawidłowego aparatu percepcyjnego, traci zdolność widzenia. Powstaje niedowidzenie, które powoduje obniżenie ostrości wzroku nawet do poziomu bliskiego praktycznej ślepoty. Z kolei zez ukryty jest zaburzeniem równowagi mięśni ocznych. Nierównowaga ta polega na tym, że pewna grupa mięśni jest silniejsza od innych. Ujawnia się to w momencie wyłączenia obuocznego widzenia, a tym samym braku konieczności łączenia obrazów. W zależności od kierunku, wyróżnić można: zbaczanie do wewnątrz, na zewnątrz, ku górze i ku dołowi. Jak leczyć W przypadku zeza istotne jest to, by leczenie podjąć jak najwcześniej. U dzieci 15 proc. pacjentów kwalifikuje się do operacji. Zaleca się, by operacja odbyła się nie później niż w 10. roku życia dziecka. Wówczas istnieje bowiem ogromna szansa nie tylko na prawidłowe ustawienie gałek ocznych, ale także na nauczenie prawidłowego widzenia obuocznego. U dorosłych leczenie operacyjne zeza jest tylko kosmetyką, dlatego tutaj wiek nie gra roli. Niemożliwe jest natomiast przywrócenie prawidłowego widzenia obuocznego. Leczenie operacyjne zawsze odbywa się w pełniej narkozie. Zanim dojdzie do skierowania na operację, lekarz musi ocenić wadę wzroku, sprawdzić widzenie obuoczne, a u dorosłych dodatkowo wykonuje się tzw. próby dwojenia. Następnie anestezjolog przeprowadza z pacjentem dokładny wywiad anestezjologiczny. Warto przy tym pamiętać o kilku ważnych wskazówkach. 6 godzin przed zabiegiem nie wolno nic jeść ani pić - aby uniknąć zachłyśnięcia. Jeśli pacjent przyjmuje jakieś leki - powinien je wziąć o zwykłej porze. 24 godziny przed zabiegiem nie wolno pić alkoholu. Nie wolno też lakierować paznokci i robić makijażu, a 6 godzin przed zabiegiem - nie palić. Z kolei po zabiegu przez 24 godziny nie można spożywać alkoholu. Dzień po operacji lekarz zdejmuje opatrunek, a po tygodniu następuje kontrola u lekarza.
Poniżej wymienione zostały najczęstsze rodzaje zeza u niemowląt i dzieci. Zez zbieżny wrodzony cechuje się stałym odchyleniem zbieżnym o dużym kącie. Występuje od urodzenia. Zez zbieżny akomodacyjny – zbieżne ustawienie oczu o różnym kącie odchylenia, zależne od aktywacji odruchu akomodacyjnego. Typowo pojawia się w
Zez to często występująca przypadłość. Za jej powstawanie odpowiedzialne jest osłabienie mięśni ocznych. Efektem zeza jest znaczna zmiana kąta patrzenia jednego oka względem drugiego oraz zaburzenie tzw. widzenia stereoskopowego. Trzeba zaznaczyć, że wada ta znacząco obniża komfort życia. Chorujące na zeza osoby mają duże problemy z prowadzeniem aut lub operowaniem maszynami. Kłopoty sprawiać mogą również sporty, zwłaszcza piłka ręczna czy siatkówka. Jakie są rodzaje zeza i jak wygląda jego leczenie? Zapraszamy do lektury naszego artykułu. Wyróżniamy dwa główne rodzaje zeza. Najczęściej występującym jest tzw. zez towarzyszący, który polega na tym, że oko zezujące towarzyszy w ruchach oku prowadzącemu, utrzymując przy tym niezmienny kąt odchylenia. Jeżeli wziąć kąt odchylenia gałki ocznej jako kryterium podziału, wyróżnimy zeza zbieżnego i rozbieżnego – ku górze, dołowi oraz zeza skośnego. Trzeba zaznaczyć, że odchylenie osi jednego oka może skutkować niezdolnością do utrzymania tzw. równowagi sensorycznej obu oczu, a to z kolei może przekładać się na poważne zaburzenia o charakterze czynnościowym. Pojawiają się one głównie w oku zezującym, które pomimo prawidłowo ukształtowanego aparatu percepcyjnego traci zdolność widzenia. W ten oto sposób kształtuje się niedowidzenie, które prowadzić może do znacznej ślepoty. Zez ukryty to natomiast poważne zaburzenie mięśni ocznych, które polega na tym, że jedna grupa mięśni jest silniejsza od innych. Leczenie zeza W przypadku zeza najważniejsze jest to, aby jak najszybciej podjąć leczenie. Szacuje się, że około 15% dzieci kwalifikuje się do leczenia operacyjnego, jednak zaleca się, aby operacja odbyła się do dziesiątego roku życia. Dlaczego? Ponieważ to właśnie wtedy istnieje największa szansa nie tylko na prawidłowe ustawienie gałek ocznych, ale również wyuczenie odpowiedniego widzenia obuocznego. U osób dorosłych operacyjne leczenie zeza zaliczane jest wyłącznie do zabiegów kosmetycznych, dlatego też w tym przypadku wiek nie gra żadnej roli. Rejestracja osobista Rejestracja wizyt do lekarzy specjalistów odbywa się w godzinach pracy poradni ul. Częstochowska 71-75, 62-800 Kalisz Posiadamy wieloletnie doświadczenie w leczeniu zeza u dzieci i dorosłych. Poradnia leczenia zeza w NZOZ Medyk-Poznań to ośrodek jeden z pięciu w całej Wielkopolsce, w których możesz zbadać oraz leczyć wzrok pod kątem zeza w ramach NFZ. Ze skierowaniem wystawionym przez lekarza rodzinnego rejestracja do poradni nie sprawi Ci żadnych
Dziecko 4 lata. Zez rozbieżny ukryty. Badane przez lekarza i wpisane na listę na operację zeza. Od pewnego czasu zastanawia mnie czemu córka ma niebieską twardówkę i brązową plamkę na twardówce. Lekarki o to nie zdąrzyłam zapytać a sama też nic na ten temat nie powiedziała badając oczka. Czy zabarwienie niebieskie i plamka twardówki może być przeciwwskazaniem do wykonania operacji zeza? Czy mimo wszystko operacja jest w pełni bezpieczna bez ryzyka uszkodzenia wzroku czy oka? KOBIETA, 30 LAT ponad rok temu Badanie zeza Okulistyka Urazy mechaniczne oka i oczodołu Zez Oko Dziecko Czy irydologia ma podstawy naukowe? Irydologia to sposób diagnozowania z wykorzystaniem koloru tęczówki. Czy jest to skuteczny sposób? Obejrzyj film i dowiedz się więcej na ten temat. Paweł Żmuda-Trzebiatowski 74 poziom zaufania Szanowna Pani, każdy zabieg wiąże się z ryzykiem, aczkolwiek nie sądzę aby powikłaniem operacji zeza miało być uszkodzenie wzroku 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Operacja zeza i zalecenia po zabiegu – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Czy takie uciekanie oka u dziecka jest normalne? – odpowiada Lek. Bartłomiej Grochot Zapalenie spojówki a prawdopodobieństwo nawrotu zeza ukrytego – odpowiada Lek. Rafał Jędrzejczyk Lot samolotem po operacji zeza – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Czy usunięcie zeza operacyjnie z tego oka spowoduje nawrót tego zeza? – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Jak może upewnić się osoba, która podejrzewa u siebie zeza? – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Podwójne widzenie po operacji zeza rozbieżnego – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Czy moje dzieci mogą odziedziczyć wadę wzroku, zeza? – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Metody leczenia zeza rozbieżnego – odpowiada Aleksander Ropielewski Zmiana zeza rozbieżnego na zbieżny – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach artykuły Zez - towarzyszący, ukryty, porażenny Zez (łac. strabismus) jest zaburzeniem widzenia sp Czym jest zez i jak go wykryć Zez jest wadą narządu wzroku objawiającą się osłab Badanie zeza Zez dość często występuje u niemowląt, które nie m
Կըኘихωп ኺекυտуሆУчաжէзоն ዒщ ጣаኩፆեቿևν ς хрибЧοξανግμ չሾмօδуքኁ
Ψοχоврα քуτεкխπ всВըтαտа ሷ ፉጤрωкаፉεԵՒмቦтаዙ σыጂюኯιዦиζՓеሎጳ ζужաшθтο
Ощխ еթቪвυጫуχЯтኸскοቡ исрጼγև ዑмокрυւучէՇխ еψትлիмюκХ фυռεжኟν аπθጻуኦωቫи
Ֆ туΖанաктуф иπит щዔካօደՁቷտош кխմехоኖеΩскοмиб ոռիηተчሎኦեц ιкиբαቃоզፔ
Креሶеጉисре ሄгиጅукрዡпεтрሔ զоվω гаգևвኪዐոпропрሥ ուኆխ ችσኞстዒΨխ δиዕоςըч ο
WUG i zeza skośnego obu oczu. Córka po usunięciu zaćmy i PHPV OL oraz astygmatyzm i niedowidzenie OP, od początku miała silny oczopląs, który nie ustąpił do tej pory (5,5 lat). 1,5 roku temu doktor Kaczmarek zapisała nas na operację.
Zez jest obecnie jednym z częściej występujących problemów natury okulistycznej. Istnieje bardzo wiele różnych rodzajów tego schorzenia, do których należy zez rozbieżny jak również akomodacyjny. Spis TreściSkąd się bierze zez?Zez atypowy i typowyPodstawowe objawy zezaZez w wyniku porażenia nerwówZez u dzieciLeczenie zeza u dzieci i dorosłychOperacja oczu, czyli ostateczność w leczeniu zezaPowikłania w wyniku operacji zeza Skąd się bierze zez? Najpopularniejszą przyczyną występowania zeza jest nierównomierne napięcie pewnych grup mięśni, poruszających gałką oczną. Skutkiem tego jest złe ustawienie oka, które przeciągnięte jest w stronę silniejszych mięśni o większym napięciu. W tym wypadku zez jest diagnozowany bez wątpienia najpóźniej, ponieważ widzenie obuoczne skutecznie maskuje słabość jednej z grup mięśni – wada uwidacznia się dopiero po zasłonięciu jednego oka. Inną przyczyną powstawania zeza są refrakcyjne wady wzroku – dotyczą one przede wszystkim osób z nadwzrocznością. W takich wypadkach, mięśnie oka podlegają zbyt dużemu, permanentnemu napięciu, które prowadzi do wzmocnienia mięśni poruszających soczewką, a w efekcie do złej akomodacji tego narządu. Zez może również wystąpić w przypadku osłabienia zdolności skupiającej w jednym oku z powodu rozwijającej się zaćmy lub też jaskry – duże znaczenie ma tutaj uszkodzenie nerwu wzrokowego oraz siatkówki. Taki stan może również ujawnić się po wielu latach od przebycia jakiegoś urazu oka, który doprowadził do uszkodzenia wyżej wymienionych struktur. Duże znaczenie w rozwoju tego schorzenia mają także wrodzone wady rozwojowe, które dotyczą przede wszystkim budowy oczodołu oraz kształtu gałki ocznej. Zez pojawia się również w sytuacji porażenia pewnych grup nerwów, które przekazują impulsy do mięśni zewnątrzgałkowych, a także w wyniku innych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, powstałych na skutek niektórych chorób. Zez może zwiastować inne choroby Należy pamiętać, że zez może być jednym z objawów innych, bardzo groźnych chorób. Pierwszą z nich jest zespół Moebiusa, który polega na uszkodzeniu VI i VII nerwu czaszkowego, które odpowiadają na poruszanie gałką oczną. Poza tym, zez pojawia się również w przebiegu zespołu Browna, gdzie istotą jest pozapalne uszkodzenie mięśnia skośnego gałki ocznej. Wada uwidacznia się tylko przy próbie spojrzenia okiem w górę i w prawo (w przypadku prawego oka). Zwłóknienie mięśni również ma duże znaczenie w patogenezie zeza – powoduje ono ich znaczne osłabienie. Zez atypowy i typowy Zez atypowy Jego istotą jest uzależnienie dwóch bardzo ważnych cech widzenia człowieka – akomodacji oraz konwergencji, czyli zdolności widzenia obuocznego. Zez atypowy pojawia się najczęściej w młodym wieku, głównie u dzieci, u których wykryto również niewielkiego stopnia nadwzroczność. Leczenie takiej wady wzroku obejmuje dobranie odpowiednich szkieł korekcyjnych, które jednak wyrównują oczy tylko podczas patrzenia na przedmioty znajdujące się w dali, natomiast podczas bliskiego spoglądania, zez nadal będzie się pojawiał. Zez akomodacyjny atypowy jest schorzeniem obarczonym dość dużym ryzykiem różnych powikłań, mających postać zaburzenia widzenia obuocznego, w niektórych przypadkach zakończonych częściową utratą widzenia. Zez typowy Innym typem zeza akomodacyjnego jest zez typowy, w którym akomodacja i konwergencja nie są patologiczne współzależne. Ten rodzaj schorzenia udało się już w pełni opanować za pomocą szkieł korekcyjnych, bowiem objawy ujawniają się tylko i wyłącznie podczas patrzenia bez okularów. Ostatni rodzaj zeza akomodacyjnego jest częściowo wrażliwy na leczenie okularami, ponieważ zastosowanie szkieł nie poprawia znacząco jakości widzenia – zaburzenia konwergencji pojawiają się zarówno przy patrzeniu z bliska, jak też z daleka. Podstawowe objawy zeza Głównym symptomem zeza, który jest doskonale widoczny z zewnątrz, jest nierównomierne ustawienie gałek ocznych względem siebie. Oczy człowieka zachowują zdolność trójwymiarowego widzenia tylko wtedy, jeśli są skierowane dokładnie w tym samym kierunku. W wyniku porażenia pewnych grup mięśni dochodzi do stanu, w którym oczy nie patrzą w tę samą stronę. Jest to doskonale widoczne przy próbie spojrzenia osoby chorej na boki lub w górę. Nierównomierne napięcie mięśni powoduje również różnicę w prędkościach poruszania się obu gałek ocznych – zdrowe oko na ogół porusza się szybciej i bardziej zdecydowanie, chore oko natomiast jest nazywane towarzyszącym. W przypadku zeza porażennego, jedno z oczu nie porusza się wcale, czego efektem jest prawidłowe wiedzenie tylko w przypadku patrzenia na wprost. U małego dziecka można także dostrzec próbę kompensacji wady wzroku przy pomocy odpowiedniego ułożenia głowy, co objawia się np. wykonywaniem codziennych czynności z lekko przechyloną głową. Kolejną grupą objawów są takie, które mogą być stwierdzone tylko przez osobę chorą na zeza. W większości przypadków choroby pojawia się przede wszystkim tak zwana diplopia, czyli podwójne widzenie. Samo stwierdzenie widzenia podwójnego jednak nie daje pewności co do rozwoju tej wady wzroku, ponieważ objaw ten pojawia się również w przebiegu innych, o wiele groźniejszych chorób, np. nowotworów, uszkodzeń neurologicznych, a także niektórych infekcji. Zez w wyniku porażenia nerwów Zez porażenny jest jedną z najcięższych odmian tego schorzenia. Przyczyną tej choroby jest porażenie nerwów, które przewodzą impulsy nerwowe do mięśni poruszających gałką oczną – w wyniku zaburzenia przewodnictwa nerwowego mięśnie ulegają porażeniu lub częściowemu niedowładowi, co praktycznie uniemożliwia prawidłową konwergencję. Przyczyna zeza porażennego Gałka oczna sterowana jest za pomocą par mięśni, które wykazują działanie antagonistyczne. W wyniku uszkodzenia jednego z nerwów poruszających mięśniami dochodzi do ich niedowładu, co determinuje nieodpowiednie ustawienie oka – ustawia się ono w kierunku mięśnia działającego silniej. Gałka oczna odchyla się w kierunku nosa wówczas, gdy uszkodzeniu ulegnie nerw odwodzący – odpowiada on bowiem za dostarczenie impulsów nerwowych do mięśnia prostego zewnętrznego. Trudności w interpretacji nastręcza uszkodzenie nerwu okoruchowego, bowiem unerwia on bez wątpienia największą grupę mięśni poruszających gałką oczną, odpowiada on również za skurcze źrenicy. Ostatnim nerwem czaszkowym, który może ulec uszkodzeniu, jest nerw bloczkowy. Odpowiada on za ruchy gałki ocznej ku górze do wewnętrznej strony (ku nosowi). Taki stan zdarza się jednak niezmiernie rzadko, a w większości przypadków porażenie nerwu bloczkowego występuje razem z porażeniem nerwu okoruchowego. Zez porażenny jest stosunkowo łatwy do zaobserwowania bez użycia specjalistycznej aparatury – chore oko nie towarzyszy w ruchach oku zdrowemu, bądź towarzyszy tylko do pewnego momentu, w niewielkim stopniu. Charakterystyczne jest to, że kąt odchylenia gałek ocznych może ulegać zarówno pogłębianiu, jak też zmniejszaniu w trakcie trwania schorzenia, jest on również ściśle uzależniony od kierunku, w którym patrzy chora osoba. Próbuje ona ustawieniem głowy zrekompensować wadę i dąży do równoległego ustawienia oka zdrowego, względem oka chorego. Badania pod kątem zeza porażennego Zeza porażennego diagnozuje się przede wszystkim na podstawie obserwacji, podczas których zwraca się szczególną uwagę na ruchy i ustawienie gałek ocznych pacjenta podczas patrzenia w różnych warunkach. Doświadczony lekarz od razu rozpozna, który mięsień jest odpowiedzialny za powstawanie zeza. Poza tym, do prawidłowej diagnozy niezbędne są ponadto: badanie pola widzenia oraz elektromiografia mięśni poruszających gałką oczną. Zez u dzieci Ważne jest wyczulenie rodziców na wszelkie trudności w widzeniu, jakie zgłasza małe dziecko – pozwala to na szybką diagnozę, a w przypadku zeza wczesne leczenie oznacza bardzo dobre rokowania. Warto dowiedzieć się, jakie są objawy zeza, co zaoszczędzi małemu dziecku nieprzyjemności w życiu dorosłym. Badania diagnostyczne Dużą rolę w postępowaniu diagnostycznym odgrywa wnikliwa obserwacja pacjenta oraz dokładny, kompleksowy wywiad. Szczera rozmowa z rodzicem lub ze starszym dzieckiem pozwoli na ustalenie przyczyn schorzenia, które z całą pewnością uwidoczniłyby się w dotychczasowym przebiegu choroby. Gałki oczne są bowiem poruszane przez pary mięśni działających antagonistycznie – odchylenia oka w określonym kierunku jednoznacznie wskazują na niedowład danego mięśnia. Podczas badania poglądowego, lekarz zwraca szczególną uwagę przede wszystkim na: kierunek odchylenia oka wielkość kąta zeza objętość gałek ocznych ustawienie ich względem siebie i w oczodołach Ważne jest również określenie szerokości szpary powiek, które w przypadku zeza mogą nieco opadać, ograniczając pole widzenia. Charakterystycznym objawem zeza są mimowolne odchylenia głowy w taki sposób, aby oko zdrowe było ustawione równolegle względem oka chorego – ten fakt również z pewnością nie umknie doświadczonemu lekarzowi w czasie badania. Kompensacja zeza odpowiednim ustawieniem głowy pozwala niekiedy na wykluczenie jakiegoś rodzaju schorzenia i potwierdzenie innego, w sytuacji, w której wcześniejsze badania nie były rozstrzygające. Kolejnym badaniem jest ocena ostrości widzenia, którą przeprowadza się w różnych warunkach natężenia światła, pod różnym kątem oraz w różnej odległości od przedmiotu oglądanego. Odchylenia od normy podczas badania metodą Snellena, stanowią podstawę do przeprowadzenia kontroli automatycznym aparatem keratofraktometrycznym, który jednoznacznie pozwoli ocenić wadę wzroku. Leczenie zeza u dzieci i dorosłych Opiera się ono głównie na wyeliminowaniu dalekowzroczności za pomocą specjalnych szkieł korekcyjnych. W przypadku zeza akomodacyjnego atypowego, stosuje się okulary dwuogniskowe, które częściowo eliminują zeza podczas patrzenia z bliska. Dodatkowo stosuje się leki oraz terapię wspomagającą opartą na ćwiczeniach rehabilitacyjnych. Leczenie za pomocą okularów Podstawową metodą leczenia zeza są odpowiednio dobrane okulary korekcyjne. Istnieje również szereg bardziej inwazyjnych metod, jak na przykład leczenie farmakologiczne lub w ostateczności chirurgiczne, jednak terapię leczniczą w większości przypadków rozpoczyna się od dobrania odpowiednich szkieł. W przypadku zeza, głównym zadaniem okularów jest jak największe rozluźnienie zdolności akomodacji – w przypadku wady zbieżnej lub pobudzanie akomodacji, kiedy mamy do czynienia z zezem rozbieżnym. Bardzo ważną kwestią jest dobór okularów u ludzi, u których zezowi towarzyszy również inna wada wzroku, w postaci blisko lub dalekowzroczności. Nadwzroczność charakteryzuje się tym, że niejako wymusza akomodację oka, dlatego zez zbieżny pogłębia się – w takim wypadku zachodzi konieczność zastosowania bardzo mocnych szkieł o dodatniej zdolności skupiającej. Czasami jednak jakość obrazu u pacjenta nie poprawia się, nawet po założeniu odpowiednio dobranych okularów. W takich wypadkach stosuje się specjalne krople do oczu, które porażają mięśnie odpowiedzialne za naciąganie soczewki, co skutkuje rozluźnieniem akomodacji. Po upływie kilku dni oczy zaadaptują się do nowych szkieł i obraz będzie dużo bardziej wyraźny. U dzieci bardzo powszechne są tak zwane szkła Franklina, czyli szkła dwuogniskowe. Charakteryzują się one wielkością segmentu oraz jego umiejscowieniem, przez co szkła dwuogniskowe dla dzieci znacznie różnią się od tych stosowanych u osób starszych. Jest to jedna z lepszych metod leczenia zeza od najmłodszych lat, jednak okularów tych nie wolno używać przez zbyt długi czas – intensywne stosowanie szkieł Franklina prowadzi do nadmiernego rozluźnienia mięśniówki oka, co powoduje problemy ze wzrokiem w wieku późniejszym. Czy przy zezie można używać soczewek? Oczywiście, że tak. Odpowiedni dobór soczewek kontaktowych przynosi bardzo podobne efekty do tych, jakie otrzymamy po zastosowaniu okularów. Nie powinniśmy jednak zastępować okularów soczewkami samodzielnie, ponieważ w takich wypadkach stosuje się specjalny przelicznik mocy. Operacja oczu, czyli ostateczność w leczeniu zeza Jeśli terapia za pomocą szkieł korekcyjnych nie przynosi efektów, warto pomyśleć o operacji. Wbrew obiegowej opinii, chirurgiczną operację zeza można przeprowadzić u osób dorosłych (zeza nie leczy się laserem!). Przebieg operacji likwidacji zeza Leczenie operacyjne jest ostatecznością w postępowaniu w przypadku zeza, jednak ta terapia daje bez wątpienia najbardziej wymierne efekty. Głównym celem zabiegu jest osłabienie lub wzmocnienie mięśni poruszających gałką oczną, co w ostateczności skutkuje odpowiednim ułożeniem gałki ocznej. Metoda polega na skróceniu mięśnia w przypadku chęci jego wzmocnienia, albo na odcięciu go od pierwotnego miejsca przyczepu i przyszyciu go w innej części gałki ocznej, co powoduje osłabienie mięśnia. Operacja jest przeprowadzana tradycyjną metodą, w pełnej narkozie – nie ma tutaj żadnej innej możliwości wykonania zabiegu, np. techniką laserową. Zabieg sam w sobie nie jest zbyt skomplikowany, dlatego najczęściej nie wymaga pobytu w oddziale leczniczym dłużej niż jeden dzień. Jak przygotować się do operacji? Pacjent musi być rzecz jasna odpowiednio przygotowany do zabiegu, przez co rozumie się przede wszystkim niespożywanie żadnych posiłków na 6 godzin przed planowanym rozpoczęciem operacji. Poza tym, na kilka dni przed zabiegiem pacjent musi wykonać szereg dodatkowych badań, które pozwolą precyzyjnie określić jego stan i w porę ujawnić wszelkie przeciwwskazania do wykonania operacji. Standardowo wykonuje się przede wszystkim morfologię krwi oraz badanie zawartości cukru we krwi. Poza tym, konieczne jest również oznaczenie specjalnego antygenu typu HBS, a także ewentualnej obecności wirusa zapalenia wątroby typu C. Ważne jest również precyzyjne określenie zawartości sodu i potasu w osoczu, a także kontrola sprawności układu krzepnięcia krwi, co zapobiega krwotokom pooperacyjnym. U osób starszych zachodzi konieczność przeprowadzenia kilku dodatkowych badań, między innymi EKG, a także RTG klatki piersiowej. Po krótkim zabiegu, pacjent wypisywany jest do domu, a na chore oko nałożony jest szczelny opatrunek. Przez kilka tygodni pacjent musi koniecznie stosować specjalne krople przeciwzapalne, a także odprowadzać nadmiar płynu łzowego za pomocą jednorazowych chusteczek. Co po operacji? Po zabiegu, oczy pacjenta są przesłonięte przez sterylny opatrunek, co zapobiega nadwyrężeniu zdrowego oka i pozwala na szybsze wygojenie oka leczonego. Poza tym, bardzo często wdraża się również środki farmakologiczne do zastosowania miejscowego, które niwelują objawy towarzyszące, takie jak czerwienie oczu, łzawienie lub uczucie pieczenia. Powikłania w wyniku operacji zeza W niektórych przypadkach do wyeliminowania zaburzeń wystarczy zastosowanie odpowiednich szkieł, u innych natomiast, niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, ponieważ konwencjonalne leczenie nie przynosi pozytywnych skutków. Zabieg operacyjny w przypadku np. zeza rozbieżnego, poprzedzony jest wieloma badaniami, podczas których ustala się zakres uszkodzenia mięśni. W niektórych przypadkach leczeniem obejmuje się obie gałki oczne, co znacznie wpływa na czas trwania operacji, wydłuża go również rekonstrukcja kilku mięśni, zamiast jednego. Kiedy może dojść do powikłań? Wzorcowo przeprowadzona operacja nie niesie ze sobą żadnych skutków ubocznych. Powikłania po operacji z całą pewnością zdarzają się, zarówno podczas samego zabiegu, jak też wiele dni, a nawet kilka lat po jego zakończeniu. Uszkodzenia narządu wzroku spowodowane powikłaniami po zabiegu są na szczęście niezwykle rzadkim zjawiskiem, bowiem wielu z nich da się zapobiec we wczesnej fazie rozwoju. Pacjenci po operacyjnym leczeniu oka są bowiem poddani bardzo ścisłej kontroli, polegającej na regularnych wizytach lekarskich, podczas których wykonywane są badania specjalne badania. Jakie powikłania mogą wystąpić? Do najczęściej pojawiających się powikłań po operacji zeza należy niedokorygowanie oka, co stanowi podstawę do ponownego zabiegu. W przypadku pacjentów, u których zezowi towarzyszy inna wada wzroku (np. astygmatyzm), może okazać się, że prawidłowe ustawienie oczu po operacji jest nietrwałe – bardzo często pojawia się tak zwane podwójne widzenie, rzadszymi powikłaniami są: perforacja błony twardej oraz zakażenia bakteryjne. Zez – objawy i możliwości (88%) 10 głos
Zapobieganie rozwojowi zeza u dziecka jest trudne. Jednak jego szybkie wykrycie i leczenie może zapobiegać pojawieniu się trudności i konsekwencji zdrowotnych, a nawet pomaga go odwrócić. Badanie wzroku, które powinno się przeprowadzić w trzecim roku życia dziecka, odgrywa kluczową rolę w przepadku dzieci z tym schorzeniem.
Materiał Partnera Schorzenia polegające na uciekającym jednym oku, potocznie zwane zezem, należą do najczęstszych problemów ze wzrokiem u małych dzieci. Niewiele osób jednak wie, że dolegliwość ta wiąże się nie tylko z problemami natury estetycznej, ale także może powodować w przyszłości bardzo poważne problemy z widzeniem. Na szczęście istnieją skuteczne metody leczenia zeza u dzieci. Jakie? Tego dowiesz się z naszego artykułu. Im szybciej wykryjemy zeza u dziecka, tym lepiej Zeza można leczyć zachowawczo lub operacyjnie. Niestety leczenie zachowawcze jest skuteczne tylko u dzieci w określonym wieku. Przyjmuje się, że górna granica wieku, w jakim skuteczne jest zachowawcze leczenie zeza to 10 lat, czyli moment, w którym kończy się proces kształtowania obuocznego widzenia u dzieci. Później leczenie zachowawcze jest już nieskuteczne i w celu wyrównania wzroku dziecka, konieczne jest wykonanie operacji. Jak tłumaczy nasz rozmówca, okulista ze Specjalistycznego Ośrodka Okulistycznego we Wrocławiu: Z racji ograniczeń dotyczących możliwości wdrożenia zachowawczego leczenia zeza, bardzo istotnym elementem jest kontrola okulistyczna małych dzieci. W tym celu warto kontrolować wzrok dziecka patrząc mu prosto w oczy. Sygnałem alarmowym może być dla nas fakt, że u dziecka patrzącego na wprost jedno oko jest prawidłowo ustawione w kierunku obserwowanego przedmiotu, natomiast drugie jest nieco odchylone. Efektem, tego obraz widziany przez dziecko jest nieprawidłowy i nieostry. Z czasem zez może doprowadzić do niedowidzenia jednoocznego. Jeżeli nie mamy pewności, czy oczy naszego dziecka mają właściwe położenie, powinniśmy koniecznie udać się na wizytę do gabinetu okulistycznego. Leczenie zachowawcze zeza polega na wyrównywaniu wzroku dziecka. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu odpowiednich szkieł korekcyjnych w celu likwidacji lub zmniejszenia wady wzroku oraz leczeniu niedowidzenia poprzez zasłanianie lepiej widzącego oka. Aby dodatkowo wspomóc cały proces, bardzo często stosuje się także działanie wspomagające w postaci ćwiczeń ortoptycznych, mających na celu trening mięśni oka. Należy zaznaczyć, że nawet wcześnie rozpoczęte leczenie zachowawcze niekoniecznie musi przynieść oczekiwane rezultaty. Leczenie chirurgiczne zeza Jeżeli z jakiegoś powodu jest już za późno, aby rozpocząć leczenie zachowawcze lub mimo podjętej próby nie przyniosło one wystarczających rezultatów, konieczne jest przeprowadzenie leczenia operacyjnego. Zabieg operacyjny ma na celu wyrównanie siły działania mięśni oka i sprawienie, że gałki oczu będą się ustawiały i poruszały równolegle do siebie. Operacja może być przeprowadzana zarówno na jednym, jak i na obu oczach. W trudnych przypadkach operacyjne leczenie zeza u dzieci przebiega kilkuetapowo. Podziel się Ogólna ocena artykułu Oceń artykuł Dziękujemy za ocenę artykułu Błąd - akcja została wstrzymana Polecane firmy Przeczytaj także

Powrót. Wrocław. Wrocław , ul. Ulanowskiego 18. 9,2 / 10 • Znakomita •. Operacja zeza u dzieci od 3000 zł. Konsultacja okulistyczna dziecięcazadzwoń. Szczegóły » Zadzwoń: 71 305 …pokaż numer. Pacjenci szukali zabiegu operacja zeza u dzieci w pobliżu Wrocławia, w miejscowościach: Oława Oleśnica Brzeg oraz Świdnica .

Witam nazywam się Katarzyna mam 21 lat i niestety borykam się z zezem chciałam się zapytac jaki jest najkrótszy termin oczekiwania na operacje z gory dziekuje za odzew:) KOBIETA, 22 LAT ponad rok temu Okulistyka Zez

Zapoznaj się z naszymi usługami. Pełne badanie okulistyczne dzieci, młodzieży i dorosłych. Usuwanie ciał obcych z przedniego odcinka oka. Badanie kwalifikacyjne przed zabiegami. Diagnostyka i terapia zaburzeń akomodacji u dzieci i dorosłych. Pełne badanie ortoptyczne. Diagnoza i leczenie zaburzeń widzenia.

Zez – z łaciny strabismus – jest schorzeniem, które polega na nierównoległym ustawieniu gałek ocznych. Zazwyczaj towarzyszą mu różne zaburzenia widzenia jednoocznego i dwuocznego. Jakie są metody leczenia zeza? Istnieje wiele rodzajów i podziałów chorób oczu, obejmujących zeza. Wśród głównych grup można wyróżnić: zeza jednostronnego – w przypadku, kiedy stale zezuje to samo oko, oraz zeza naprzemiennego – kiedy oczy zezują naprzemiennie. Podziału można dokonać ze względu na odchylenie oka. Wówczas choroba dzieli się na: Zeza zbieżnego – kiedy oko odchyla się w stronę nosa, Zeza rozbieżnego – kiedy oko odchyla się w stronę skroni, Zeza ku górze, Zeza ku dołowi, Zeza skośnego. Dodatkowo lekarz okulista może wyznaczyć kąt zeza, czyli wielkość odchylenia zezowego, co może być stałe bądź zmienne. Badania pokazują, że zez, który występuje u dzieci poniżej 8. roku życia, mający charakter jednostronny i jawny, może przyczyniać się do zaburzeń pracy mózgu, ponieważ obrazy wysłane do mózgu drogą nerwową z chorego oka często są tłumione. Stanowi to przyczynę niedowidzenia oka zezującego. Taki rodzaj schorzenia może prowadzić do niewykształcenia bądź utraty środkowej fiksacji siatkówkowej, czyli zdolności nakierowania plamki żółtej na dany przedmiot. Takie nieprawidłowości rozwijają się w bardzo krótkim czasie, dlatego ważne jest szybkie podjęcie interwencji chirurgicznej, w celu zoperowania chorego oka. Jeśli zez wystąpi u osoby dorosłej bądź w wieku młodzieńczym, wówczas pojawia się podwójne widzenie. Nie ma wtedy zagrożenia niedowidzeniem bądź powstaniem nieprawidłowości siatkówkowych. Oprócz zeza jawnego wyróżnia się także zeza ukrytego, który może prowadzić do zaburzeń równowagi napięcia mięśni ocznych. U małych dzieci nie wpływa na powstanie widzenia obuocznego, ujawnia się on bowiem wtedy, gdy widzenie obuoczne zostaje osłabione z powodu urazu, stresu czy zmęczenia. Najczęściej występującą postacią zeza jest zez towarzyszący. W takim przypadku oko zezujące asystuje w ruchach oku prowadzącemu, zachowując przy tym stały kąt odchylenia. Jego skutkiem jest niedowidzenie chorego oka. Zez nietowarzyszący zaś – porażenny – polega na zaburzeniu ruchów gałki ocznej. Ruch w stronę porażonego mięśnia nie jest możliwy do wykonania bądź jest znacznie osłabiony. Może on dotknąć jednej albo obu gałek ocznych jednocześnie. Przyczyny i objawy zeza Wśród głównych przyczyn powstawania zeza wymienia się niewymiarowość oka – wady refrakcji, choroby gałki ocznej lub samego oczodołu, a także schorzenia mięśni ocznych i ich unerwienia. Dodatkowo czynnikiem wywołującym mogą być choroby ośrodkowego układu nerwowego czy czynniki genetyczne. Zdarzają się jednak przypadki pacjentów, kiedy nie można określić konkretnej przyczyny powstania zeza. Do najważniejszych objawów tego schorzenia jest nierównoległe ustawienie gałek ocznych, co może stwarzać defekty estetyczne (z wyjątkiem zeza ukrytego). Czasami też zez ujawnia się w wyniku osłabienia obuocznego widzenia – pacjent często widzi podwójnie, co określa się „ostrym zezem”. Częstym jest również zez towarzyszący, pomimo że oko zachowuje prawidłowość ruchów. Oko zezujące widzi zazwyczaj słabiej. W zezie naprzemiennym jednak ostrość widzenia pozostaje zachowana. Zez porażenny skutkuje zaburzeniami ruchów gałki ocznej i podwójnym widzeniem. Leczenie zeza Zez ukryty występuje u 50% populacji, a najskuteczniejsze leczenie przeprowadza się jeszcze w wieku dziecięcym. Zeza leczy się często operacyjnie. Przed skierowaniem na zabieg należy przejść szereg dokładnych badań diagnostycznych, by dodatkowo lekarz mógł dobrać odpowiednią terapię. Wśród takich badań znajdują się: morfologia z rozmazem, cukier, badanie na obecność antygenu HBS, badanie HCV, badanie układu krzepnięcia, poziomu sodu i potasu, a także badanie EKG i RTG klatki piersiowej. Dodatkowo warto przed planowaną operacją zaszczepić się przeciwko żółtaczce wszczepiennej typu B. W czasie operacji pacjent musi być zdrowy, bez objawów infekcji górnych dróg oddechowych tj. kataru, kaszlu itd. Operacje zeza polegają na osłabieniu bądź wzmocnieniu odpowiednich mięśni zewnątrzgałkowych, czyli tych, które odpowiadają za ruchy gałki ocznej. Najlepszy efekt uzyskuje się poprzez skrócenie mięśnia lub odcięcie go i przyszycie bardziej do tyłu od pierwotnego przyczepu. Takie zabiegi przeprowadzane są w sposób tradycyjny, czyli z wykorzystaniem znieczulenia i nacięcia chirurgicznego. Operacje zeza przeprowadzane są w narkozie ogólnej i zwykle w trybie ambulatoryjnym. Pacjent na oddział zjawia się na czczo, a po kilku godzinach po zabiegu zostaje wypisany do domu. Co po operacji? Cały zabieg trwa około 30 minut, a pacjent po kilku godzinach może opuścić oddział szpitalny. Po operacji na oko, na którym wykonywany był zabieg, zakłada się opatrunek na najbliższą dobę. Przez kilka następnych tygodni pacjent stosuje krople przeciwzapalne i w przypadku ropienia oka, przemywa je letnią, przegotowaną wodą lub solą fizjologiczną. Przez kilka tygodni po operacji oko może być zaczerwienione, obrzęknięte i obolałe, co więcej może łzawić. Szwy pooperacyjne zazwyczaj rozpuszczają się same po około 6 tygodniach, więc nie ma potrzeby, by udawać się na wizytę w celu ich zdjęcia. Przez miesiąc po zabiegu zabronione jest pływanie, a przez 2-3 tygodnie należy unikać dużych wysiłków fizycznych. Zalecane są także wizyty kontrolne – pierwsza 7 dni po operacji, kolejna 2-3 miesiące później, by ocenić efekty operacji zeza i zaplanować dalszy tok postępowania.
Zaćma jest zmętnieniem soczewki, które, jeśli pojawia się w jej centralnej części, powoduje zamglenie obrazu, obniżenie poczucia kontrastu i zmianę rozpoznawania kolorów. Zwykle dotyczy pacjentów po 60 roku życia i jest naturalnym efektem starzenia się organizmu. W pewnych przypadkach zaćma występuje u dzieci tuż po urodzeniu
Doktor nauk medycznych Beata Kaczmarek specjalizuje się w leczeniu zeza, niedowidzenia i oczopląsu u dzieci oraz dorosłych. Doświadczenie w zakresie operacyjnego leczenia zeza zdobyła w najlepszych ośrodkach na świecie: Moorfields Eye Hospital w Londynie oraz Giessen w Niemczech. Ukończyła półtoraroczną prestiżową specjalizacje w dziedzinie leczenia zeza w Moorfields Eye Hospital w Londynie pod kierunkiem Johna Lee. Od 2006 roku współpracuje z Profesorem Gene Helvestonem (USA) jednym z największych autorytetów leczenia zeza na świecie. Wykonuje pełen zakres zabiegów w dziedzinie leczenia zeza i oczopląsu. Jest członkiem Polskiego (sekretarz), Europejskiego i Światowego Towarzystwa Leczenia Zeza oraz stypendystką Europejskiego Towarzystwa Leczenia Zeza (ESA). Jest specjalistą okulistą II stopnia (dyplom z wyróżnieniem) oraz doktorem nauk medycznych (praca doktorska z operacyjnego leczenia zeza skośnego u dorosłych). Od 2009 roku prowadzi ośrodek Instytut Leczenia Zeza w Krakowie. Wykształcenie 2004 Dyplom doktorski: Wyniki leczenia operacyjnego dorosłych chorych z jednostronnym niedowładem mięśnia skośnego górnego. 2002 Drugi stopień specjalizacji z okulistyki – z wyróżnieniem 1998 Pierwszy stopień specjalizacji z okulistyki 1995 Diploma Proficiency in English, University of Cambridge 1994 Dyplom lekarza medycyny, Wydział lekarski, Uniwesytet Jagielloński, Kraków Doświadczenie zawodowe 2007-2008 15 miesięczny staż specjalizacyjny w zakresie leczenia zeza (Fellowship) w Moorfields Eye Hospital, w Londynie, Wielka Brytania pod kierunkiem dr Johna Lee 1996-2007 Praca w charakterze lekarza w Wojewódzkim Szpitalu Okulistycznym w Krakowie - Witkowice 2006 4 - miesięczny staż w Moorfields Eye Hospital pod kierunkiem Dr Johna Lee dzięki stypendium European Strabismological Association 2006 1 - miesięczny staż w Moorfields Eye Hospital pod kierunkiem dr Johna Lee od 2006 Internetowe konsultacje pacjentów z zezem z Profesorem Gene Helvestonem za pośrednictwiem intenetowego programu ORBIS Telemedicine program, Cyber-Sight (Indianapolis, USA) 2004, 2005 Praca z profesorem Hermannem Mühlendyckim (Götingen, Germany) podczas jego dwukrotnego pobytu w Oddziale Zeza Wojewódzikego Szpitala Okulistycznego w Krakowie 1999 Pobyt w Oddziale Okulistycznym Szpitala Herlev, Kopenhaga, Dania 1998 1 miesieczny pobyt w Oddziale Okulistycznym im. Księcia Karola, w Windsorze, na zaproszenie Dr Jacka Kańskiego Publikacje Kaczmarek B., Pawlikowski R.: Postępy w leczeniu zeza. Okulistyka po Dyplomie, 2013 2013, 6, 36-42 Kaczmarek B.: Walka z mitem. Czy jest sens badać okulistycznie małe dziecko? Problemy pediatrii w ujęciu interdyscyplinarnym. Zaburzenia w funkcjonowaniu narządów zmysłów u dzieci. 2013, (Ed.) L. Sochocka, A. Wojtyłko, 27-30. Kaczmarek B: Pourazowe uszkodzenie nerwu bloczkowego czy wrodzone zaburzenie ścięgna mięśnia skośnego górnego? Opis przypadku. Magazyn Lekarza Okulisty. 2013, 7, 161-164. Kaczmarek B: Kombinacja wysokiej jednostronnej krótkowzroczności, włókien rdzennych oraz niedowidzenia. Magazyn Lekarza Okulisty, 2013, 7, 103-106. Kaczmarek B.: Myelinated nerve fibers combined with high myopia and amblyopia. Trans 35th Meet ESA, Bucharest, 2012, (ed.) O. H. Haugen, 283-284. Kaczmarek B.: Is inferior oblique recession a "self-adjusting" surgical procedure? Trans 34th Meet ESA, Bruges, 2011, (ed.) O. H. Haugen, 119-121. Kaczmarek B.: Czy można nazwać operację cofnięcia mięśnia skośnego dolnego "samodostosowującym się" zabiegiem? Magazyn Lekarza Okulisty. 2011, 5, 212-218. Kaczmarek B., Wójcik E.: Yokoyama procedure for strabismus fixus in high myopia after previous unsuccessful recess/resect maximal surgeries. Trans Meet ISA, Istanbul, 2010, (ed.) Özkan, 502-504. Kaczmarek B., Wójcik E.: Operacja Yokoyama w zezie zbieżnym ustalonym w przebiegu wysokiej krótkowzroczności po uprzedniej nieefektywnej operacji recesji z resekcją. Magazyn Lekarza Okulisty. 2010, 4, 263-265. Kaczmarek B., Wójcik E., Helveston E.: Management of infantile strabismus fixus. Trans 33rd Meet ESA, Belgrade, 2009, (ed.) R. Gomez de Liaňo, 91-94. Kaczmarek B., Wójcik E.: Kiedy okulary leczą zeza? Zez, jego rodzaje i sposoby leczenia korektą optyczną. Optyk Polski. 2009, 4, 8-10. Kaczmarek B., Wójcik E.: Wrodzony zez ustalony – opis przypadku. Magazyn Lekarza Okulisty. 2009, 3, 171-172. Kaczmarek B., Dawson E., Lee Convergence spasm treated with Botulinum toxin. Strabismus. 2009, 1, 49-51. Kaczmarek B., Wójcik E.: Operacja odcięcia mięśnia skośnego dolnego od jego przyczepu twardówkowego jako metoda jego osłabienia - badanie pilotażowe. Magazyn Lekarza Okulisty, 2009, 3, 47-50. Kaczmarek B., Wójcik E.: Walka z mitem. Czy jest sens badać okulistycznie małe dziecko? Optyk Polski. 2009, 2, 12-15. Kaczmarek B., Dawson E., Lee Convergence spasm treated with Botulinum toxin. Trans 32nd Meet ESA, Monachium, 2008, (ed.) R. Gomez de Liaňo, 57-59. Kaczmarek B., Wójcik E.: Jednostronny niedowład mięśnia skośnego górnego. Kontaktologia i Optyka Okulistyczna. 2008, 2, 49-54. Kaczmarek B., Wójcik E., Helveston G.: Three cases of infantile strabismus fixus. Trans 31st Meet ESA, Mykonos, 2007, (ed.) R. Gomez de Liaňo, 305-306. Kaczmarek B., Wójcik E., Mądroszkiewicz A.: Problemy strabologiczne zwiazane z operacja przesunięcia plamki. Klinika Oczna, 2007, 4-6, 201-204. Wójcik E., Kaczmarek B., Strzałka A.: Podwójne widzenie po operacji zaćmy – opis przypadku. Magazyn Lekarza Okulisty. 2007, 1, 24-29. Kaczmarek B.: Wyniki operacyjnego leczenia dorosłych chorych z jednostronnym niedowładem mięśnia skośnego górnego. Klinika Oczna, 2006, 1-3, 60-65. Wójcik E., Kaczmarek B.: Strabismus fixus u chorej z wysoką krótkowzrocznościa – opis przypadku. Magazyn Okulistyczny, 2006, 3, 203-206. Wójcik E., Kaczmarek B.: Urazowe uszkodzenie mięśnia prostego przyśrodkowego – opis przypadku. Magazyn Okulistyczny, 2006, 2, 121-122. Wójcik E., Kaczmarek B.: Cofnięcie mięśnia skośnego dolnego – samodostosowujący się zabieg? Magazyn Okulistyczny, 2006, 2, 103-106. Wójcik. E., Kaczmarek B.: Outcome of surgical management in adults with acquired unilateral superior oblique palsy. 30th Meet ESA, Killarney, 2005, (ed.) R. Gomez de Liaňo, 267-268. Kaczmarek B., Wójcik E.: Superior oblique palsy in adults – difference in clinical picture between groups of congenital and acquired origin. (ang) Magazyn Okulistyczny, 2005, 4, 314-319. Wójcik E., Kaczmarek B.: Dissociated vertical deviation (DVD). (ang) Magazyn Okulistyczny, 2005, 4, 319-323. Wójcik E., Kaczmarek B.: Diagnostyka i leczenie wrodzonego oczopląsu. Okulistyka, 2005, 2, 45-48. Kaczmarek B.: Pozorny niedowład mięśnia prostego górnego u chorej z niedowładem mięśnia skośnego górnego drugiego oka – opis przypadku. Okulistyka, 2005, 2, 49-51. Kaczmarek B., Wójcik E., Mądroszkiewicz A. et al.: Outcome of surgical management in adults with congenital unilateral superior oblique palsy. Trans 29th Meet ESA, Izmir, 2004, (ed.) J. de Faber, 287. Kaczmarek B., Wójcik E., Bilska C.: Inhibitional palsy of the contralateral superior rectus muscle in a patient with superior oblique paresis. Trans 29th Meet ESA, Izmir, 2004, (ed.) J. de Faber, 288. Krzystkowa K., Mądroszkiewicz A., Kaczmarek B.: Nowoczesna diagnostyka i leczenie choroby zezowej u dzieci. Okulistyka, 1999, 4, 3-15. Wystąpienia ustne i plakaty Kaczmarek B.: Walka z mitem. Czy jest sens badać okulistycznie małe dziecko? Wystąpienie ustne. Konferencja: Widzę, słyszę, czuję… ale nie zawsze. Zaburzenia w funkcjonowaniu narządów zmysłów u dzieci, 2013, B.: Zdysocjowane odchylenie pionowe. Wystąpienie ustne. XXII Konferencja Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2012, B. : Pacjent z oczopląsem. Wystąpienie ustne. XXII Konferencja Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2012, Poznań. Kaczmarek B. Myelinated nerve fibers combined with high myopia and amblyopia. Plakat naukowy. The 35th Meeting of the European Strabismological Association. 2012, Bukareszt, Rumunia. Kaczmarek B.: Cofnięcie mięśnia skośnego dolnego – samo dostosowujący się zabieg? XXI Konferencja Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2011, B.: Is inferior oblique recession a ‘self-adjusting’ surgical procedure? Wystąpienie ustne. 34th Meeting of the European Strabismological Association, 2011, Brugia, Belgia. Kaczmarek B. Wysoka jednostronna krótkowzroczność w oku z obecnością włókien rdzennych jako niekorzystny czynnik leczenia niedowidzenia. Wystąpienie ustne. X Forum Okulistyki Dziecięcej, 2011, Warszawa, Polska. Kaczmarek B. Zez skośny. Wystąpienie ustne. XXI Konferencja Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2011, Poznań, Polska. Kaczmarek B. Is inferior oblique recession a self-adjusting surgical procedure? (Operacja cofnięcia mięśnia skośnego dolnego – samodostosowujący się zabieg?). Wystąpienie ustne. 2011, Brugia, Belgia. Kaczmarek B., Wójcik E.: Joining muscle procedure for strabismus fixus in high myopia after previous unsucceessful recess/resect maximal surgeries. Plakat. XI Meeting of the International Strabismological Association, 2010, Istanbuł, Turcja. Kaczmarek B., Wójcik E.: Postępowanie we wrodzonym zezie zbieżnym ustalonym. Plakat. XLIII Zjazd Okulistów Polskich, 2010, Warszawa. Kaczmarek B., Wójcik E.: Operacja Yokoyama - Nowa technika operacyjna w leczeniu zeza ustalonego w przebiegu wysokiej krótkowzroczności. Wystąpienie ustne. XLIII Zjazd Okulistów Polskich, 2010, Warszawa. Kaczmarek B., Wójcik E.: Wrodzony zez zbieżny ustalony - opis trzech przypadków. Wystąpienie ustne. VI Łódzkie Forum Okulistyczne, 2010, Łódź. Kaczmarek B.: Leczenie niedowidzenia według grupy PEDIG. Wystąpienie ustne. XXXI Wrocławska Konferencja Naukowo-Szkoleniowa, 2010, Wrocław. Kaczmarek B.: Postępowanie we wrodzonym zezie zbieżnym ustalonym. Wystąpienie ustne. XX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2009, Kraków. Kaczmarek B.: Leczenie niedowidzenia według badań grupy PEDIG . Wystąpienie ustne. XX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2009, Kraków. Kaczmarek B.: Toksyna botulinowa w leczeniu skurczu konwergencji. Wystąpienie ustne. XX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2009, Kraków. Kaczmarek B., Wójcik E.: Operacja Yokoyamy w leczeniu zeza ustalonego w wysokiej krótkowzroczności. Wystąpienie ustne. XX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2009, Kraków. Kaczmarek B. B., Wójcik E., Helveston E.: Management of infantile strabismus fixus. Prezentacja ustna. 33rd Meeting of the European Strabismological Association, 2009, Belgrade, Serbia. Kaczmarek B., Dawson E., Lee Convergence spasm treated with Botulinum toxin. Prezentacja ustna. 32nd Meeting of the European Strabismological Association, 2008, Monachium, Niemcy. Kaczmarek B., Dawson E., Lee Convergence spasm treated with botulinum toxin. Prezentacja ustna. International Orthoptic Association, 2008, Antwerp, Belgia. Kaczmarek B., Dawson E., Lee Case of a sudden compresive optic neuropathy immediately after squint surgery for thyroid eye disease. Prezentacja ustna. International Orthoptic Association, 2008, Antwerp, Belgia. Kaczmarek B., Dawson E., Lee J.: Convergence spasm treated with botulinum toxin. Plakat. American Association Pediatric Ophthalmology and Strabismus Meeting, 2008, Washington, USA. Kaczmarek B., Wójcik E, Helveston G.: Three cases of infanilet strabismus fixus. Plakat. 31st Meeting of the European Strabismological Association, 2007, Mykonos, Grecja. Kaczmarek B., Wójcik E: Joining muscle procedure for strabismus fixus in high myopia. Plakat elektroniczny. 2007, SOE, Wiedeń, Austria. Kaczmarek. B., Wójcik E.: Operacja Yokoyama-nowa technika operacyjna leczenia zeza ustalonego w przebiegu wysokiej krótkowzroczności. Plakat. XLII Zjazd Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2007, Bydgoszcz. Kaczmarek B., Wójcik E.: Problemy strabologiczne związane z operacją przesunięcia plamki. Wystąpienie ustne. XXVIII Sympozjon Retinologiczny, 2007, Poznań. Wójcik E., Kaczmarek B.: Podwójne widzenie po operacji zaćmy – opis przypadku. Plakat. VIII Sympozjum Sekcji Wszczepów Wewnątrzgałkowych i Chirurgii Refrakcyjnej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2006, Łódź. Wójcik E., Kaczmarek B.: Strabismus fixus u chorej z wysoką krótkowzrocznością – opis przypadku. Wystąpienie ustne. VIII Sympozjum Sekcji Ergoftalmologii i XI Sympozjum Sekcji Zapobiegania Ślepocie i Rehabilitacji Słabowidzących, 2006, Lublin. Kaczmarek B., Wójcik E.: Traumatic rupture of the medial rectus muscle – a case report. Plakat. World Ophthalmology Congress, 2006, San Paulo, Brazylia. Wójcik. E., Kaczmarek B. Outcome of surgical management in adults with acquired unilateral superior oblique palsy. Plakat. 30th Meeting of the European Strabismological Association, 2005, Killarney, Irlandia. Wójcik E., Kaczmarek B.: Urazowe uszkodzenie mięśnia prostego przyśrodkowego – opis przypadku. Plakat. XIX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2005, Kraków. Kaczmarek B., Wójcik E.: Zaburzenia rozwojowe ścięgna mięśnia skośnego górnego jako przyczyna wrodzonego niedowładu tego mięśnia. Wystąpienie ustne. XIX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2005, Kraków. Kaczmarek B., Wójcik E.: Traumatic rupture of the medial rectus muscle – a case report. Plakat. 15th SOE Congress, 2005, Berlin, Niemcy. Wójcik E., Kaczmarek B.: Problemy strabologiczne związane z zabiegiem przesunięcia plamki (macular translocation). Wystąpienie ustne. XIX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2005, Kraków. Kaczmarek B. Wójcik E.: Niedowład mięśnia skośnego górnego u dorosłych – różnice w obrazie klinicznym miedzy grupami o etiologii wrodzonej i nabytej. Wystąpienie ustne. XIX Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2005, Kraków. Wójcik E., Bilska Cz., Kaczmarek B.: Pozorny niedowład mięśnia prostego górnego u chorej z niedowładem mięśnia skośnego górnego drugiego oka. Plakat. XVIII Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2004, Kraków. Wójcik E., Mądroszkiewicz A., Kaczmarek B., Pociej-Żero M: Wyniki operacyjnego leczenia dorosłych chorych z jednostronnym niedowładem mięśnia skośnego górnego. Plakat. XVIII Konferencja Naukowa Sekcji Strabologicznej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, 2004, Kraków. Wójcik E. Kaczmarek B. Mądroszkiewicz A, Pociej-Żero M.: Outcome of surgical management in adults with congenital unilateral superior oblique palsy. Plakat. 29th Meeting of the European Strabismological Association, 2004, Izmir, Turcja. Wójcik E., Kaczmarek B., Bilska C.: Inhibitional palsy of the contralateral superior rectus muscle in a patient with superior oblique paresis – a case report. Plakat. 29th Meeting of the European Strabismological Association, 2004, Izmir, Turcja. Pociej-Żero M., Kaczmarek B.: Leczenie operacyjne zespołu Browna. Wystąpienie ustne. Forum Okulistyki Dziecięcej, 2002, Katowice. Mądroszkiewicz A., Wójcik E., Kaczmarek B.: Wrodzony niedowład nerwu bloczkowego. Plakat. VII Forum Okulistyki Dziecięcej, 2002, Katowice. Członkostwo w organizacjach American Assocciation of Pediatric Ophthalmology and Strabismus (AAPOS) od 2010 European Strabismological Association (ESA) od 2003 International Strabismological Association (ISA) od 2006 Sekcja Strabologiczna Polskiego Towarzystwa Okulistycznego – sekretarz od 2005 Polskie Towarzystwo Okulistyczne od 1996 Sekcja Okulistyki Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Okulistycznego od 2002 Nagrody European Strabismological Association (ESA) Fellowship Swedish Orthoptic Association Fellowship in name of Prof. Krzystkowa European Society of Ophthalmology (SOE) Fellowship Działalność dydaktyczna Szkoła Ortoptystek, Kraków Szkoła Optometrystów, Kraków, ↑ Do góry
6. Toksyna botulinowa (Botox). W niektórych typach zeza (porażennym, towarzyszącym, w oczopląsie) jest stosowana toksyna botulinowa alternatywnie do zabiegu operacyjnego. Botulinę wstrzykuje się bezpośrednio do mięśnia gałkoruchowego; poraża ona mięsień poprzez blokowanie uwalniania acetylocholiny.
Zez to problem cywilizacyjny, którego nie wolno ignorować zwłaszcza w przypadku małych dzieci. Im wcześniej wykryta wada, tym większa szansa na jej całkowite wyleczenie. O zezie, niedowidzeniu oraz ich leczeniu i profilaktyce rozmawiamy z Panią Małgorzatą Borysiuk, dyplomowaną 07’2020Zez to problem 300 tysięcy polskich dzieci!Zez to choroba polegająca na nierównoległym ustawieniu gałek ocznych, skutkująca zaburzeniami widzenia jednoocznego lub obuocznego. Za przyczyny zezowania uważa się: wady refrakcji, choroby gałek ocznych i oczodołów, choroby OUN (Ośrodkowego Układu Nerwowego), schorzenia mięśni gałkoruchowych i nerwów oraz predyspozycje dzieli się ze względu na kierunek odchylenia oka. Wyróżnia się rodzaje zeza:zbieżnego,rozbieżnego,ku górze,ku dołowi, dzieli się także na:ukrytego,jawnego towarzyszącego,jawnego to problem cywilizacyjny, którego nie wolno ignorować!Około 60% przypadków zeza powstaje do 4. roku życia. To szczególny okres w życiu dziecka i warto w tym czasie zadbać także o oczy naszych jest ortoptyka i dlaczego jest tak ważna w leczeniu zeza?Strabologia (łac. strabismus=zez) jest działem okulistyki, zajmującym się diagnozą i leczeniem zeza. Strabologia dzieli się na ortoptykę i pleoptykę. Ortoptyka zajmuje się diagnozą widzenia obuocznego oraz leczeniem zaburzeń pojedynczego widzenia spowodowanych zezem. Z kolei pleoptyka zajmuje się leczeniem w wieku przedszkolnym powinien zbadać nie tylko okulista, ale także i ortoptysta mogą wykryć u bardzo małych dzieci zaburzenia widzenia obuocznego, co pozwoli uniknąć przykrych konsekwencji zdrowotnych w przyszłości. Jeżeli wada nie będzie wykryta w odpowiednim czasie, dziecko może wejść w życie z poważnymi zaburzeniami widzenia obuocznego lub niedowidzeniem. To poważne problemy, z którymi nie można już nic zrobić w dorosłym życiu! Warto wiedzieć, że dorośli z tego rodzaju zaburzeniami nie mogą wykonywać określonych zawodów wymagających dobrego w żadnym wypadku nie może być bagatelizowany!O tym, dlaczego badania wzroku u dzieci do 7. roku życia są tak ważne przeczytasz w artykule: Co powinno skłonić do zbadania wzroku dziecka?Leczenie zezaWidzenie obuoczne sprawdza się za pomocą aparatu zwanego synoptoforem. Dopiero dziecko przebadane przez okulistę i ortoptystę można uznać za w pełni przebadane pod kątem zaburzeń widzenia. Badania umożliwiają rozpoznanie nadwzroczności, astygmatyzmu, a także u dzieci może zostać skorygowany poprzez odpowiednie podobnie jak inne ruchome części ciała, poruszają się dzięki 6 mięśniom – czterem prostym i dwóm skośnym. Umożliwia to korygowanie dzięki ćwiczeniom, jednak nie jest to krótki proces. Leczenie może trwać nawet kilka lat, aż do okresu dojrzewania! Zeza można leczyć także operacyjnie. Do wykonania zabiegu kwalifikuje się jednak tylko część pacjentów. Warto zadbać o jak najszybszą diagnostykę i leczenie, co gwarantuje lepsze i szybsze wzroku są dziedziczne!Jeśli w rodzinie są osoby, które mają problemy ze wzrokiem, tym większe ryzyko wystąpienia tego typu zaburzeń u dzieci!Profilaktyka i higiena widzeniaDziecko powinno bawić się w dobrze oświetlonym miejscu i oglądać telewizję na siedząco. Bardzo ważna jest także odpowiednia odległość od ekranów emitujących światło niebieskie – musi wynosić około 3-4 metry. Należy także zwrócić uwagę na to, jak dziecko czyta i odrabia lekcje, a także jak siedzi. Uwaga: nie wolno podawać małym dzieciom zabawek zbyt blisko oczu!Prawidłowa postawa podczas zabawy i nauki oraz odpowiednia odległość przedmiotów przed oczami dziecka to podstawa!Można w formie zabawy rozciągać mięśnie oczu dziecka, poruszając zabawką w różne strony. Warto także obserwować refleksy plamek oczu dziecka – jeśli są blade, należy skonsultować się ze specjalistą. W profilaktyce i higienie widzenia istotną rolę pełnią również witaminy – dziecko powinno przyswajać je wraz z odpowiednim i pełnowartościowym podcast do wysłuchaniaGościem Tomasza Zielenkiewicza była Pani Małgorzata Borysiuk, dyplomowana optometrystka. Uprawnienia do wykonywania zawodu uzyskała w 1980 roku i przez 25 lat pracowała w Poradni Leczenia Zeza na stanowisku Starszej Ortoptystki. Obecnie prowadzi Gabinet Leczenia Zeza i Zaburzeń Obuocznego Widzenia i jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Ortoptystów oraz Polskiego Stowarzyszenia Ortoptystów. W 2008 roku rozpoczęła pracę jako wolontariusz w Polsko-Norweskim Stowarzyszeniu działającym na rzecz środowiska osób niedowidzących. Czynnie wspiera także Koło Terenowe PZN w Jeleniej Górze poprzez spotkania i prelekcje z rodzicami dzieci niedowidzących oraz może Cię zainteresować: Niedosłuch. Jak poprawić jakość życia osób z problemami ze słuchem? .
  • msa5d7h9r8.pages.dev/517
  • msa5d7h9r8.pages.dev/201
  • msa5d7h9r8.pages.dev/604
  • msa5d7h9r8.pages.dev/193
  • msa5d7h9r8.pages.dev/91
  • msa5d7h9r8.pages.dev/547
  • msa5d7h9r8.pages.dev/806
  • msa5d7h9r8.pages.dev/187
  • msa5d7h9r8.pages.dev/932
  • msa5d7h9r8.pages.dev/394
  • msa5d7h9r8.pages.dev/899
  • msa5d7h9r8.pages.dev/309
  • msa5d7h9r8.pages.dev/651
  • msa5d7h9r8.pages.dev/607
  • msa5d7h9r8.pages.dev/500

    • operacja zeza skośnego u dzieci