🧨 Czy Wynajmujacy Moze Zmienic Zamki

W takiej sytuacji wynajmuje mieszkanie na cele związane z działalnością gospodarczą i winien je opodatkować według stawki 23%. W niektórych przypadkach najem jest opodatkowany według preferencyjnej stawki podatkowej w wysokości 8%. Przypomnijmy, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 8%.

^{Zawarcie umowy najmu wiąże się z określonymi obowiązkami wynajmującego i najemcy lokalu. Jednym z nich jest ponoszenie części kosztów naprawy w wynajmowanym mieszkaniu. Co zalicza się do kategorii drobnych napraw, a co należy traktować jako nakłady konieczne? Jak wygląda sytuacja w przypadku remontu w wynajmowanym lokalu? Przeczytaj poniższy artykuł i dowiedz się, za co musisz płacić. Umowa najmu lokalu a rozliczenie naprawCzęsto obserwowaną sytuacją jest pomijanie przez właścicieli i najemców kwestii odpowiedzialności za naprawy, których w przyszłości może wymagać wynajmowane mieszkanie. Podstawą rozliczeń kosztów napraw lub remontów i jednocześnie formą zabezpieczenia interesów stron powinna być umowa najmu. Jeżeli zapisy umowy nie regulują tej sprawy, w takiej sytuacji należy stosować przepisy Kodeksu jeżeli strony ustaliły, że wydatki na poczet doprowadzenia lokalu do stanu zgodnego z umówionym poniesie najemca, a następnie wynajmujący zwróci ich koszt, to sąd nie może kwestionować prawa do zwrotu. Tak samo sposób rozliczenia nakładów poczynionych przez najemcę pozostawiony jest w ramach swobody zawierania umów i woli stron umowy naprawy i obowiązki najemcyDo podstawowych obowiązków najemcy zalicza się utrzymywanie wynajmowanego mieszkania we właściwym stanie oraz przestrzeganie porządku domowego. Przepisy szczegółowo określają zakres odpowiedzialności lokatora za naprawy i konserwacje w lokalu. Do drobnych napraw, które obciążają najemcę mieszkania, należą przede wszystkim: naprawy podłóg, drzwi i okien, malowanie ścian, podłóg oraz wewnętrznej strony drzwi wejściowych,naprawa pieca gazowego w wynajmowanym mieszkaniu,naprawa pralki, lodówki, podgrzewaczy wody, wanny, umywalki i wszelkich urządzeń sanitarnych, w które lokal jest wyposażony,drobne naprawy instalacji i urządzeń technicznych, zapewniających korzystanie ze światła, ogrzewania lokalu, dopływu i odpływu jest zastrzeżenie w umowie najmu, że wartość nakładów poczynionych przez najemcę zostanie zwrócona przez wynajmującego przez sukcesywne potrącanie kwoty z płaconego wynajmującego Kodeks cywilny nakłada na wynajmującego obowiązek wydania mieszkania w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywania go w takim stanie przez czas trwania najmu. Jeżeli wynajmujący wydałby lokal w stanie stwarzającym niebezpieczeństwo dla najemcy lub osób przebywających w wynajętym mieszkaniu, to wynajmujący ponosi odpowiedzialność za zaistniałe szkody i niezapewnienie bezpieczeństwa tym konieczne - jakie naprawy obciążają wynajmującego?Obowiązki wynajmującego lokal uwzględniają nie tylko utrzymywanie go w stanie odpowiednim do użytkowania ustalonego na mocy umowy. Właściciel mieszkania jest również zobowiązany do pokrycia kosztów:napraw i wymiany wewnętrznych instalacji wodociągowej, gazowej i ciepłej wody,napraw i wymiany instalacji kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania razem z grzejnikami, instalacji elektrycznej oraz anteny zbiorczej,wymiany pieców grzewczych, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków i ważne, jeżeli jakakolwiek rzecz wymaga naprawy, bez której jej użytkowanie jest niemożliwe, to najemca może wyznaczyć wynajmującemu odpowiedni termin do wykonania naprawy lub wymiany. Po bezskutecznym upływie wskazanego terminu najemca może dokonać koniecznych napraw na koszt wynajmującego. Najemca w takiej sytuacji ma prawo do potrącenia poniesionych nakładów z najemcy a zmiana właściciela lokaluZdarzają się sytuację, gdy podczas trwania umowy najmu właściciel decyduje się na sprzedaż mieszkania. Jeżeli przed sprzedażą najemca dokonał napraw obciążających wynajmującego, nie może dochodzić roszczeń z tego tytułu od nabywcy. Ta sama zasada dotyczy również roszczeń odszkodowawczych najemcy za czas przed zawieraniu umowy najmu warto określić sposób finansowania napraw i wszelkich prac remontowych, które mogą okazać się konieczne podczas okresu wynajmowania mieszkania. Im bardziej szczegółowo zostanie ustalony zakres odpowiedzialności stron, tym większe prawdopodobieństwo uniknięcia konfliktów w przyszłości. Dodatkowo w celu zabezpieczenia, przed wydaniem mieszkania najemcy należy sporządzić protokół, który opisywałby stan techniczny oraz stopień zużycia wszelkich instalacji i urządzeń. Dokument ten wraz z umową będą stanowiły skuteczną podstawę rozliczeń po ustaniu umowy najmu. Przeczytaj również:Kto musi płacić za remonty w lokalu użytkowym?Umowa najmu mieszkania – podpowiadamy jakie zapisy zastosowaćJak prawidłowo spisać protokół zdawczo-odbiorczy?Artykuł zaktualizowany:20 sierpnia 2020} Wynajmujacy moze wypowiedziec Umowe z zachowaniem, co najmniej 7-dniowego okresu wypowiedzenia, jezeli Najemca w razie utraty mozliwosci zamieszkania w innym lokalu w przypadku wykonania egzekucji obowiazku oproznienia Lokalu, nie powiadomi Wynajmujacego w terminie 21 dni od powziecia wiadomosci o tym zdarzeniu i nie wskaze innego lokalu oraz ^{Wymiana zamków jest wskazana zawsze przy zakupie nowego mieszkania. Nie jest istotne, czy kupujemy je rynku pierwotnym czy wtórnym. Jeśli chcemy mieć pewność, że do materiałów remontowych, które w nim pozostawimy nie będzie miał dostępu nikt poza nami i naszą ekipą budowlaną, zamek powinien być bezwzględnie wymieniony na nowy. W zasadzie za każdym razem, gdy ktoś będzie miał nasze klucze na dłużej, powinno się to robić. Rynek pierwotny Mogłoby się wydawać, że kupując mieszkanie na rynku pierwotnym możemy być pewni, że do zamków w drzwiach nikt nie miał dostępu. Oczywiście, ktoś dostęp musiał mieć, chociażby ekipy, które montowały drzwi, czy administratorzy, którzy klucze wydają. Dołączmy do tego handlowców developera, którzy prezentowali mieszkanie i już mamy sporą grupkę osób. Nawet, jeśli chcemy zostawić zamek, który był seryjnie zamontowany w drzwiach, pomyślmy o dokupieniu drugiego zamka. To zawsze dodatkowe utrudnienie dla kogoś, kto potencjalnie mógłby mieć klucz do tego pierwszego. W większości nowych inwestycji developerzy decydują się na wybór drzwi i zamków ze średniej półki. Jeśli więc zależy nam na wysokie jakości zabezpieczeń, tym bardziej musimy zamek wymienić. Rynek wtórny W tym wypadku sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana. Zamek powinno się wymienić w zasadzie tego samego dnia, w którym odbieramy mieszkanie. Do takiego zamku klucze zapewne mieli nie tylko właściciele, ale również ich rodzice lub przyjaciele, a nawet zaprzyjaźniona ekipa remontowa. Pamiętajmy, że wystarczyło, aby ktoś klucze miał chociażby przez pół dnia, by dorobić sobie swój komplet, nawet nie informując właścicieli. Niektóre transakcje kupna-sprzedaży mieszkania są dosyć burzliwe, przez różne temperamenty stron umowy. Dlatego tym bardziej, jeśli nie chcemy zastać w mieszkaniu przykrej niespodzianki, jak najszybciej wymieńmy zamki w drzwiach. Pamiętajmy, że podczas remontu będzie tam przebywał kosztowny sprzęt budowlany, a potem nowy sprzęt AGD i RTV czekający na zamontowanie.} Postanowienia umowne zawarte w umowie najmu dotyczące zapewnień wynajmującego. 1. Wynajmujący oświadcza, że jest właścicielem lokalu mieszkalnego o łącznej powierzchni 55 m² (pięćdziesiąt pięć metrów kwadratowych), 2. Wynajmujący oświadcza, że lokal obejmuje 2 pokoje, łazienkę, przedpokój, kuchnię o łącznej powierzchni Wynajmowane mieszkanie a wymiana zamków — 11 lutego 2019 0 6036 Wynajmowanie mieszkania to częsta praktyka, zwłaszcza wśród młodych ludzi. Bezpieczna, zazwyczaj korzystna finansowo i regulowana podpisaną umową. Zdarzają się jednak powody, dla których właściciele mieszkań bez wiedzy najemcy wymieniają zamki w drzwiach. Kiedy takie działania są legalne, a kiedy sprzeciwiają się prawu? Art. 34 Kodeksu cywilnego chroni najemców Właściciele mieszkań zmieniają zamki w drzwiach zazwyczaj wtedy, kiedy najemca zajmuje lokal pomimo upływu czasu wynajmowania. Umowa się już skończyła, właściciel ma dalsze plany związane z użytkowaniem pomieszczeń, a najemca nie chce opuścić mieszkania. Pomysł zmiany zamka wydaje się rozwiązać problem, jednak w oczach sądu argumentacja właściciela odwołująca się do zakończenia najmu nie będzie miała znaczenia. Art. 344 Kodeksu Cywilnego chroni najemców w podanej wyżej sytuacji. Jest naruszeniem posiadania i najemca może wytoczyć przeciwko właścicielowi proces. Od trzech lat obowiązuje także nowy przepis Kodeksu Karnego (art. 191 § 1), który notoryczną wymianę zamków przez właściciela pociąga do odpowiedzialności karnej. devon/ Legalna wymiana zamków Ale w ustawie uwzględniono również okoliczności, które dopuszczają odgórną wymianę zamków w drzwiach, bez poniesienia konsekwencji ze strony właściciela mieszkania. Reguluje to art. 671 § 2 Kodeksu Cywilnego. Według prawa wynajmujący może nie zgodzić się na usunięcie wniesionych przez najemcę rzeczy ruchomych, które zostały obciążone zastawem. Najemca, który pozbawia wynajmującego zabezpieczenia roszczeń poprzez usunięcie tych rzeczy z lokalu, wywołuje sytuację, w której właściciel ma prawo do użycia środków przymusu – np. wymiany zamków w drzwiach. Jeśli z tego skorzysta, rzeczy zostaną na miejscu. To skuteczne i legalne działanie. Wymiana zamków przez najemcę Naturalna obawa najemców, którzy wprowadzają się do nowego lokalu dotyczy zazwyczaj dwóch aspektów związanych z bezpieczeństwem. Przejęcie pary kluczy może zawsze wiązać się z ryzykiem kradzieży ze strony poprzednich najemców. Jeśli chcieli, mogli wcześniej swobodnie dorobić klucze w dowolnym punkcie usługowym. Jeżeli nowy najemca nie wie tak naprawdę, ilu lokatorów mieszkało w danym miejscu przed jego przeprowadzką, taka niepewność może skłonić do wymiany zamka. Sprawę poddaje się zazwyczaj konsultacji z właścicielem, który zgadza się na tymczasową zmianę. Po zakończeniu okresu najmu może chcieć wrócić do poprzednich zamków. Drugą sytuacją, w której nowy lokator domaga się wymiany zamków, jest nieufność wobec samego właściciela. Wynajmujący, wyposażony w zapasową parę kluczy, może potencjalnie wejść do mieszkania i korzystać z pozostawionych tam rzeczy. Chociaż posiadanie zapasowej pary kluczy jest ze strony właściciela działaniem asekuracyjnym i teoretycznie zwiększającym bezpieczeństwo, najemca może widzieć tę sytuację inaczej. Jeżeli lokatorów jest więcej, wymiany zamków i dojście do kompromisów różnych stron bywają bardziej problematyczne. Sprawy rozwiązywane są jednak zwykle poprzez rozmowę i ustalenie zasad. Czy wynajmujący w czasie wynajmu lokalu może powiesić kartkę "do wynajęcia" Witam, zakończyłem swoją DG w lutym 2015r wypowiedzialem również wynajmującemu umowe na lokal który zajmuje - zgodnie z umowa okres wypowiedzenie 2 miesiące, czyli za miesiąc marzec i kwiecień płacę pełne czynsze. Pytanie czy wynajmujący Ustalając warunki najmu, najemcy często pytają o możliwość zameldowania się w mieszkaniu. W takiej sytuacji wynajmujący bardzo często po prostu odmawiają albo zaczynają się w nich budzić prawdziwe demony i podejrzenia. Czy zameldowanie faktycznie grozi jakimś koszmarem? Tak naprawdę najemca wcale nie musi się pytać o zgodę. Co więcej, może się zameldować w mieszkaniu nawet bez zgody wynajmującego. Obowiązek meldunkowy w ogólnościZameldowanie w praktyceSkutki zameldowania się najemcy w mieszkaniuWymeldowanie najemcyObowiązek meldunkowy w ogólności Istnieje przeświadczenie, ze zameldowanie się w określonej miejscowości może być potrzebne najemcy w celu wykonywania swojego prawa wyborczego. Niektórzy też sądzą, że może to być niezbędne dla otrzymania świadczeń socjalnych na dzieci albo skorzystania z pomocy społecznej. Zdarza się, że uczelnie wymagają od studentów przedstawienia zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt czasowy w celu przyznania stypendium socjalnego. To wszystko sprawia, że rozmowy o zameldowaniu przewijają się od czasu do czasu w trakcie wynajmowania mieszkania. Również w mailach od moich czytelników pytanie o zameldowanie najemcy na pobyt stały lub czasowy przewija się dość często. Na forach internetowe z tą tematyką niejednokrotnie prowadzono ożywione dyskusje. Muszę przyznać, że sam nigdy lokatorom nie robiłem z tego powodu trudności. Znam jednak przypadki, gdy zameldowanie najemcy w mieszkaniu przysporzyło wynajmującemu niepotrzebnych nerwów. Nikt nie chce znajdować w skrzynce listów od komornika, albo przeżywać wizyt komornika poszukującego osoby, która pomimo, że jest zameldowana pod konkretnym adresem, już dawno pod nim nie mieszka. Sprawy meldunku osób na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 24 września 2010 roku o ewidencji ludności, a ściślej w przepisach art. 24 — 44 tej ustawy. Ustawa ta zastąpiła nieco anachroniczny akt prawny, tj. ustawę z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Co kilka lat, rządzący zapowiadają ostateczne uchylenie obowiązku meldunkowego. W pierwotnym brzmieniu wyżej wskazanej ustawy z 2010 roku zapisano nawet, że od dnia 1 stycznia 2014 roku znosi się obowiązek meldunkowy. Później przepis ten znowelizowano zmieniając datę na 1 stycznia 2016 roku. Jednak w drugiej połowie 2015 roku po raz kolejny znowelizowano przepisy, wskazując datę zniesienia obowiązku na 1 stycznia 2018 roku. Jak z tego wynika, tak naprawdę pożegnamy obowiązek meldunkowy dopiero wtedy, gdy faktycznie doczekamy się minięcia ustawowego terminu. Póki co, po raz kolejny może okazać się, że ustawę wystarczy znowelizować by przedłużyć trwanie aktualnego stanu. Niestety nie pożegnamy się z obowiązkiem meldunkowym. Ustawodawca ostatecznie uchylił przepis znoszący obowiązek meldunkowy. Obowiązek meldunkowy jest i pozostanie w naszym systemie prawnym, choć mamy dodatkowe ułatwienia, umożliwiające wykonanie obowiązku drogą elektroniczną. Co ciekawe, obowiązek zameldowania się nie spełnia istotnej roli zarówno w stosunkach administracyjnych jak i cywilnych. Właściwość miejscową urzędu skarbowego określa się według miejsca zamieszkania podatnika, a nie miejsca jego zameldowania. Tak samo kodeks wyborczy traktuje możliwość dopisania się do spisu wyborców miejscowości, w której się mieszka, nawet w wyborach lokalnych. Również w wypadku ZUS, zgłaszając pracownika do ubezpieczenia, pracodawca podaje przede wszystkim adres zamieszkania i może opcjonalnie podać również adres zameldowania, a nawet zupełnie inny adres do korespondencji. Również wnosząc pozew do sądu, musimy podać adres zamieszkania pozwanego, a nie jego adres zameldowania. To wszystko powoduje, że przepisy o obowiązku meldunkowym w praktyce pozostają niemal martwe. Jeszcze kilka lat temu, niedopełnienie obowiązku meldunkowego było wykroczeniem. Zgodnie z wcześniej obowiązującym art. 147 § 1 kodeksu wykroczeń, kto nie dopełniał ciążącego na nim obowiązku meldunkowego, podlegał karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany. Odpowiedzialność za wykroczenie spoczywała także na tym, kto będąc do tego obowiązany, nie zawiadomił właściwego organu o niedopełnieniu przez inną osobę ciążącego na niej obowiązku meldunkowego. Za to wykroczenie groziła kara grzywny albo kara nagany. Z dniem 1 stycznia 2013 roku przepis ten jednak ostatecznie uchylono. Od kilkunastu lat próżno jednak szukać osoby, która z tych przepisów została skazana. Organy stojące na straży przestrzegania prawa nie były skore do wszczynania postępowań. Faktycznie, było ciche przyzwolenie na niewyciąganie konsekwencji. Nie ulega wątpliwości, że obowiązek meldunkowy ma charakter ściśle administracyjny. Nie wkracza on w sferę stosunków cywilnoprawnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 stycznia 2013 roku (sygn. akt II OSK 1595/11), ewidencja ludności służy rejestrowaniu pobytu, ma ona charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień do lokalu, ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynie stwierdzenie faktu przebywania w lokalu winno być kryterium rozstrzygającym o zameldowaniu, a podstawę do wymeldowania stanowi ustalenie przez właściwy organ faktu opuszczenia lokalu. Dla osoby zgłaszającej się do zameldowania, jak też dla organu dokonującego czynności zameldowania, wystarczający jest potwierdzony miarodajnym dowodem fakt przebywania w lokalu z określonym zamiarem. Postępowanie w sprawie meldunkowej polega na rejestracji stanu faktycznego (zamieszkiwania), a nie rejestracji czy ustalaniu stanu prawnego (własnościowego) danego lokalu. Organ meldunkowy nie ma uprawnienia do badania, czy osoba która lokal zajmuje, posiada do niego jakikolwiek tytuł prawny. Nawet wtedy, jeśli z materiału dowodowego wynika, że osoba ubiegająca się o zameldowanie nie ma praw do lokalu, ale w nim zamieszkuje, organ ma obowiązek dokonania rejestracji tego faktu w ewidencji ludności. Obowiązek zameldowania takiej osoby ciąży na organie gminy nawet wtedy, gdy zapadł wobec tej osoby prawomocny wyrok eksmisyjny, jeżeli wyrok ten nie został do dnia wydania decyzji o zameldowaniu wykonany. Obowiązek meldunkowy polega na: zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego; wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego; zgłoszeniu wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu z wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązek ten ciąży na obywatelach polskich przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale także, w nieco innej formie, na cudzoziemcach. Obywatel polski przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca. Jak wynika z powyższego, zameldowanie może nastąpić na pobyt stały lub pobyt czasowy. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem, przez okres ponad 3 miesięcy. Równocześnie można mieć jedno miejsce pobytu stałego i jedno miejsce pobytu czasowego. Zameldowanie się w kolejnym miejscu na pobyt stały, powoduje automatyczne wymeldowanie się z poprzedniego miejsca zameldowania na pobyt stały. Dzieje się to z mocy prawa. Analogicznie zameldowanie w nowym miejscu na pobyt czasowy, powoduje wymeldowanie z poprzedniego miejsca zameldowania na taki pobyt. Zameldowanie w praktyce Osoba będąca obywatelem polskim dokonuje zameldowania się na pobyt stały lub czasowy pod określonym adresem, przedkładając urzędnikowi gminy, w której położona jest nieruchomość, wypełniony specjalny formularz. Ponadto przedstawia do wglądu swój dowód osobisty lub paszport. Poza tym osoba meldująca się okazuje do wglądu dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu. Dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do lokalu może być w szczególności umowa cywilno-prawna (np. umowa najmu), wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna lub orzeczenie sądu. Przy zameldowaniu na pobyt czasowy należy wskazać deklarowany okres pobytu w tym miejscu. Teoretycznie wymagane jest też przedstawienie potwierdzenia pobytu w lokalu, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu. Potwierdzenie to powinno być umieszczone na formularzu. W powyższym akapicie wskazałem, że potwierdzenie pobytu w lokalu dokonane przez właściciela wymagane jest teoretycznie. W praktyce wiele urzędów (jak nie większość) dokonuje zameldowania osoby jedynie na podstawie przedstawionej umowy najmu. W tym działaniu nie można odmówić im słuszności. Skoro obowiązek meldunkowy spoczywa na obywatelu, to poprzez sam fakt zawarcia umowy najmu wynajmujący potwierdza powstanie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Wiele urzędów odmawia jednak meldunku na pobyt stały, jeżeli umowa najmu zawarta jest na stosunkowo krótki czas oznaczony. W takim wypadku najemca nie może bowiem wykazać się, że pod wskazanym adresem ma zamiar przebywać stale. To też jednak nie reguła. Wiele zależy od tego w jaki sposób najemca będzie prowadził rozmowę z urzędnikiem. Może on zapewnić urzędnika, że umowę będzie przedłużał. Ponieważ obowiązek meldunkowy spoczywa na najemcy, to nawet wyraźny sprzeciw wynajmującego, zawarty czy to w umowie najmu czy nadesłanym do urzędu oświadczeniu, nie może mieć wpływu na rejestrację stanu faktycznego zamieszkiwania najemcy w jego lokalu. Tak naprawdę wynajmujący nie jest konieczny przy zameldowaniu się najemcy w mieszkaniu. Najemca przedstawia umowę najmu oraz oświadcza, że przebywa w najmowanym lokal z zamiarem pobytu stałego lub czasowego. Dopiero w razie ujawnienia się wątpliwości, gminny urzędnik powinien w postępowaniu administracyjnym wyjaśnić wszelkie wątpliwości i wydać decyzję administracyjną o zameldowaniu bądź o odmowie zameldowania. Jak z tego wynika, to czy najemca zamelduje się w naszym mieszkaniu zależy tylko i wyłącznie od niego. Wynajmujący w tej sprawie nie ma nic do powiedzenia. Skutki zameldowania się najemcy w mieszkaniu Jak już wskazałem, zameldowanie się najemcy w naszym mieszkaniu nie wpływa w żaden sposób na stosunki cywilno-prawne. W takim wypadku możemy spokojnie umowę najmy wypowiedzieć. Gdy ziszczą się przesłanki do tego, to wypowiedzenie będzie w pełni skuteczne. Meldunek nie wywołuje też jakichkolwiek skutków w zakresie trwania umowy najmu — nie powoduje automatycznego przedłużenia umowy najmu zawartej na czas oznaczony. Zameldowanie lokatora w mieszkaniu nie wpływa na możliwość usunięcia go z lokalu, gdy nie będzie płacił czynszu. W tym wypadku niezbędne będzie przeprowadzenie postępowania eksmisyjnego ale fakt meldunku nie wpływa na decyzję sądu wydającego wyrok w sprawie o eksmisję oraz na komornika, który egzekwuje taki wyrok. Po prostu zameldowanie w mieszkaniu nie świadczy o tym, że najemca może przebywać w lokalu. Z punktu widzenia prawa cywilnego, dla posiadania lokalu niezbędne jest bowiem posiadanie tytułu prawnego do lokalu. W konsekwencji, zameldowanie się najemcy nie daje mu żadnych większych praw do mieszkania niż gdyby nie był zameldowany. W pewnej sytuacji, zameldowanie się osoby spokrewnionej z najemcą może jednak spowodować, że wejdzie on w jego miejsce w wypadku śmierci głównego najemcy. Nie ma tu jednak znaczenia sam fakt zameldowania ale zamieszkiwanie z tym najemcą. Temat ten już kiedyś opracowałem na blogu. Wymeldowanie najemcy Obywatel polski, który opuszcza miejsce pobytu stałego albo opuszcza miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu obowiązany jest wymeldować się. Może to być dokonane w formie pisemnej na specjalnym formularzu, albo w formie dokumentu elektronicznego na formularzu umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego organu gminy. Można też wymeldować się z miejsca pobytu stałego lub czasowego dokonując zameldowania w nowym miejscu pobytu, odpowiednio na pobyt stały lub czasowy. Obywatel polski, który wyjeżdża z kraju z zamiarem stałego pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany zgłosić swój wyjazd. Obowiązek ten ciąży także na obywatelu wyjeżdżającym poza granice Rzeczypospolitej Polskiej, bez zamiaru stałego pobytu, na okres dłuższy niż 6 miesięcy. W takim wypadku trzeba zgłosić swój wyjazd oraz powrót. Zgłoszeń tych należy dokonać w organie gminy, w której jest się zameldowanym na pobyt stały lub czasowy, najpóźniej w dniu opuszczenia miejsca pobytu stałego albo czasowego. Zgłoszenie wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej skutkuje wymeldowaniem z miejsca pobytu stałego i czasowego. Zgłoszenie zgonu dokonane w urzędzie stanu cywilnego, zgodnie z przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej z miejsca pobytu stałego i czasowego. Również wynajmujący może wymeldować najemcę. W tym celu powinien on złożyć podanie do właściwego urzędu gminy. Wymeldowanie w takim wypadku następuje w drodze decyzji administracyjnej. W podaniu wynajmujący powinien wykazać swój tytuł prawny do lokalu. Najczęściej będzie to prawo własności, a więc należy co najmniej wskazać numer księgi wieczystej nieruchomości. Ponadto wynajmujący musi wykazać, że najemca opuścił lokal trwale i dobrowolnie. O trwałości świadczy między innymi fakt, że lokator przeniósł na stałe centrum życiowe w inne miejsce. Liczy się również długość okresu pozostawania poza miejscem dotychczasowego pobytu. Jak podkreślił przy tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (wyrok z 4 sierpnia 2011 r., III SA/Gd 127/11), sam fakt przejściowej nieobecności czy też występowanie nawet regularnych okresów fizycznej nieobecności w miejscu stałego zameldowania nie upoważniają jeszcze do automatycznego stwierdzenia, iż zameldowany opuścił miejsce pobytu. Natomiast dobrowolność przejawia się tym, iż dana osoba z własnej woli rezygnuje z przybywania w lokalu, a nie pod wpływem przymusu czy nacisku psychicznego osoby trzeciej — chodzi tu na przykład o groźby właściciela mieszkania czy wymianę zamków wejściowych do domu. Skuteczne wykazanie w podaniu tych aspektów sprawy, powinno przyśpieszyć cały proces oraz doprowadzić do pozytywnego dla nas skutku. Takie postępowania administracyjne trwają zwykle od 2 do 3 miesięcy i kończą się wydaniem decyzji administracyjnej.

Vonovia obniża nocną temperaturę ogrzewania dla wynajmowanych mieszkań. W związku z kryzysem gazowym wkrótce także inni właściciele lokali w Niemczech mogą ograniczyć dostawy energii. Ale czy to jest dozwolone? Z poniższego artykułu dowiecie się, co możecie zrobić, jeśli znajdziecie się w takiej sytuacji! Lokatorzy w Niemczech mogą się bronić przed obniżaniem temperatury

Wynajmowanie nieruchomości jest bardzo częstą i popularną praktyką wśród przedsiębiorców. Dany podmiot może być zainteresowany konkretną lokalizacją i chętnie podejmie decyzję o najęciu nieruchomości. Stan techniczny przedmiotu najmu może być różny, dlatego też przedsiębiorcy rezygnują z klasycznego opłacania czynszu na rzecz konstrukcji, w której najemca jest zwolniony z czynszu w zamian za przeprowadzone prace na rzecz remontu lokalu. Warto rozważyć, jakie skutki podatkowe wywołuje tak zawarta umowa. Czynsz w zamian za remont w świetle przepisów Umowę najmu reguluje Kodeks cywilny. Zgodnie z zawartą definicją przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Musi mieć on formę odpłatną, jednak może być oznaczony w pieniądzach lub też przybrać formę świadczenia w naturze. Konstrukcja czynszu w innej postaci niż pieniężnej jest możliwa, ponieważ przepisy Kodeksu cywilnego przewidują, że jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Ponadto przepisy Kodeksu cywilnego przewidują, że jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jest to instytucja prawna zwana świadczeniem w miejsce wykonania. Celem niniejszego jest wygaśnięcie istniejącego pomiędzy stronami zobowiązania (w tym przypadku opłat za czynsz) poprzez spełnienie przez najemcę lokalu mieszkalnego świadczenia innego niż określone w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe wykonanie (np. przez zapłatę kwoty czynszu), przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika. Dopuszczalna jest zatem sytuacja, w której najemca pokrywa koszty remontu w zamian za zwolnienie z czynszu. Wzajemne świadczenie W świetle podatku dochodowego należy uznać, że wykonanie prac remontowych w zamian za zwolnienie z czynszu stanowi świadczenie odpłatne, które ulegnie skompensowaniu z należnym czynszem. Taka sytuacja powinna być zatem uznana za świadczenie wzajemne w ramach umowy barterowej. W rezultacie umowa najmu zachowa charakter odpłatny, co oznacza, że wynajmujący powinien wykazać przychód z tytułu świadczenia usługi. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 1 kwietnia 2010 r., sygn. ILPB1/415-55/10-4/AA: (…) wynajęcie nieruchomości w zamian za jej remont będzie stanowić dla Wnioskodawcy przysporzenie majątkowe, stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W wyniku bowiem wynajęcia nieruchomości Wnioskodawca będzie uzyskiwał czynsz w wysokości ponoszonych przez najemcę nakładów na tę nieruchomość. Tym samym wartość wykonanego remontu stanowić będzie czynsz z tytułu najmu postawiony do dyspozycji wynajmującego. Jeżeli zatem najemca nieruchomości w zamian za czynsz przekazał na rzecz wynajmującego wartość poniesionych przez siebie nakładów na tę nieruchomość, to dojdzie do zapłaty czynszu kosztami remontu, jakie poniósł najemca. Wartość tych nakładów jest dla wynajmującego przychodem z tytułu najmu. Wartość wykonanego remontu stanowić będzie czynsz z tytułu najmu postawiony do dyspozycji wynajmującego. Jeżeli zatem najemca nieruchomości w zamian za czynsz przekazał na rzecz wynajmującego wartość poniesionych przez siebie nakładów na tę nieruchomość, to dojdzie do zapłaty czynszu kosztami remontu, jakie poniósł najemca. Wartość tych nakładów jest dla wynajmującego przychodem z tytułu najmu. Przykład 1. Przedsiębiorcy zawarli umowę najmu lokalu. Z uwagi na zły stan techniczny nieruchomości strony ustaliły, że wynajmujący zwolni najemcę z czynszu w zamian za przeprowadzony remont. Koszt remontu wyniósł 7000 zł. W takiej też kwocie wynajmujący powinien rozpoznać przychód podatkowy. Na gruncie podatku od towarów i usług w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że mamy do czynienia z przeniesieniem nakładów poczynionych przez najemcę w zamian za udostępnienie lokalu. Trzeba również podkreślić, że nakłady poczynione na nieruchomość nie stanowią towaru w rozumieniu ustawy VAT. Nakłady nie stanowią rzeczy, a jedynie skutkują one powstaniem po stronie najemcy roszczenia o zwrot poniesionych kosztów. W konsekwencji należy uznać, że nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego. Mając powyższe na uwadze, odpłatna czynność zbycia nakładów stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy VAT. W przypadku zwolnienia najemcy z czynszu w związku z poniesieniem przez niego nakładów na wynajęty lokal, czynność ta powinna być dokumentowana fakturami. Podmiot wynajmujący lokal wystawiać winien najemcy faktury na pełną wysokość czynszu, najemca winien wystawiać wynajmującemu faktury lub refaktury z tytułu zwrotu części poniesionych nakładów. Powyższe wynika z faktu, że rozliczenie nakładów stanowi bowiem w istocie sprzedaż praw do tych nakładów, a więc świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Stanowisko takie wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 stycznia 2009 r., IPPP3/443-204/08-2/RK czy interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 11 października 2010 r., ITPP1/443-719/10/AT.

Wynajmujący może je uwzględnić, obliczając wysokość dochodu, od którego ustala należny podatek od najmu. Do kosztów uzyskania przychodów możliwe jest zaliczenie wydatków, które zostały poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła. Możliwe jest zatem zaliczenie do

Najem mieszkania może być uzależniony od wpłacenia kaucji zabezpieczającej. Czy wynajmujący musi zwrócić kaucję przy rozwiązaniu umowy? Co zabezpiecza kaucja? Wysokość kaucji zabezpieczającejUstawa o ochronie praw lokatorów w art. 6 określa, że zawarcie umowy najmu można uzależnić od wpłacenia przez najemcą kaucji zabezpieczającej. Wysokość kaucji jest ustalana przez strony umowy, jednak nie może być wyższa niż dwunastokrotność czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy WZÓR: Umowa najmu Potrącenie należności z kaucjiKaucja zabezpiecza roszczenia wynajmującego z tytułu najmu lokalu, przysługujące mu w dniu opróżnienia lokalu. Są to roszczenia z tytułu niezapłaconego czynszu, odszkodowania za szkody spowodowane w lokalu przez lokatora oraz z tytułu opłat niezależnych od właściciela, czyli opłaty za dostawę do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości. Wynajmujący może potrącić z kaucji wszystkie wymienione również: Za jakie nieprawidłowości odpowiada najemca? Obowiązek zwrotu kaucji Kaucja zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów podlega zwrotowi, w zwaloryzowanej wysokości, po dokonaniu przez wynajmującego należnych potrąceń z tytułu najmu lokalu. Zwaloryzowaną kaucję oblicza się ją mnożąc kwotę miesięcznego czynszu obowiązującego w dniu zwrotu kaucji i krotność czynszu przyjętą przy pobieraniu kaucji. Kwota ta nie może być niższa niż kaucja umowie najmu wskazaliśmy, że kaucja wynosi dwukrotność miesięcznego czynszu. Wysokość kaucji wpłaconej wynosiła dwukrotność wysokości czynszu w dniu zawarcia umowy najmu. Zaś wysokość zwaloryzowanej kaucji obliczymy jako dwukrotność wysokości czynszu w dniu zwrotu kaucji. Od tak obliczonej kaucji wynajmujący może np. potrącić zaległy czynsz a pozostałą kwotę musi oddać podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu lub nabycia jego własności przez najemcę, po potrąceniu należności z tytułu najmu lokalu. Zobacz również: Vademecum: Wynajem mieszkania Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie. Podwyższenie czynszu związane z zakończeniem umowy najmu na czas określony. Gdy umowa najmu została zawarta na czas określony, który się kończy, wynajmujący może zaproponować najemcy w Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z ponoszeniem przez przedsiębiorcę wielu kosztów, począwszy od zakupu materiałów czy towarów, a skończywszy na abonamencie telefonicznym. Ze względu na chęć zaoszczędzenia, przedsiębiorcy często decydują się na prowadzenie swojego biznesu we własnym domu lub mieszkaniu. Jednak gdy osoba prowadząca własną działalność takowego nie posiada, dla swoich prywatnych potrzeb wynajmuje je. Czy w wynajętym mieszkaniu można prowadzić działalność gospodarczą? Czy wydatki ponoszone za wynajem mieszkania stanowią koszt uzyskania przychodu? Wyjaśniamy w wynajętym mieszkaniu można prowadzić działalność gospodarczą?Prowadzenie działalności gospodarczej w wynajętym mieszkaniu, co do zasady jest możliwe. Jednak należy spełnić kilka warunków:1. Tytuł prawny do i najważniejszym warunkiem jest posiadanie przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do lokalu. Może być nim umowa najmu lokalu. Co ważne, jeżeli lokal ma być użytkowany również dla celów działalności – adnotacja ta powinna znaleźć się w umowie. W przypadku gdy służbowo będzie wykorzystywane jedno z pomieszczeń w mieszkaniu, należy wskazać które. 2. Zgoda właściciela sytuacji gdy na jakiś czas przed rozpoczęciem działalności przedsiębiorca wynajmował mieszkanie, a dopiero później ją uruchomił, powinien na tę okoliczność uzyskać zgodę właściciela lokalu. Najlepiej w tej sytuacji sporządzić aneks do umowy najmu Zgłoszenie adresu wykonywania działalności w CEIDG- prowadzący działalność w wynajmowanym mieszkaniu powinien zgłosić je jako miejsce prowadzenia działalności lub jako dodatkowe miejsce prowadzenia działalności w Zgłoszenie zmiany przeznaczenia mieszkania, który wyraził zgodę na prowadzenie działalności w wynajmowanym mieszkaniu, jeśli w mieszkaniu będzie wydzielona powierzchnia przeznaczona tylko na cele prowadzonej przez najemcę działalności, powinien zgłosić, w urzędzie gminy lub urzędzie miasta, fakt zmiany jego przeznaczenia ( w odniesieniu do powierzchni przeznaczonej tylko na działalność). Co do zasady od powierzchni przeznaczonej pod działalność gospodarczą będzie zobligowany odprowadzać wyższy podatek od nieruchomości. Należy wskazać, że nie zawsze rejestracja działalności w prywatnym mieszkaniu/ wynajmowanym będzie zobowiązywać właściciela do zapłaty wyższego podatku od nieruchomości. W sytuacji, gdy powierzchnia przeznaczona na działalność będzie jednocześnie wykorzystywana do celów prywatnych, nie wystąpi bowiem konieczność zapłaty wyższego podatku od uzyskania przychodów - co to takiego?Art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokładnie wskazuje jaki wydatek można uznać za koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z jego treścią kosztem firmowym mogą być te wydatki, które zostały poniesione w celu:osiągnięcia przychodów lubzachowania przychodów albozabezpieczenia źródła przychodów,- pod warunkiem, że nie został on wymieniony w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (art. 23 ustawy).Co ważne, a o czym podatnicy często zapominają, to fakt, że na nich jako przedsiębiorcach ciąży obowiązek wykazania odpowiedniego związku pomiędzy poniesionym kosztem a osiągniętym wydatek spełnia definicję kosztu podatkowego, należy pamiętać również o tym, by prawidłowo go udokumentować np. fakturą. Wynajęte mieszkanie w kosztach firmowych - dokumentowanieWydatki poniesione na wynajem mieszkania, które służy prowadzonej działalności gospodarczej (w całości lub w części), mogą stanowić koszt uzyskania przychodu pod warunkiem, że przedsiębiorca wykaże związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodami firmy. Jednak to nie wszystko, jak wspominano powyżej wydatek musi zostać odpowiednio udokumentowany – fakturą lub rachunkiem. Należy pamiętać, że dowody nie mogą być ograniczone tylko do tych dokumentów. Bowiem informują jedynie o wysokości zobowiązania najemcy względem wynajmującego. Warto w dokumentacji przechowywać inne, które stwierdzałyby że rzeczywiście w danym lokalu prowadzona jest wynajmujący mieszkanie zarówno na cele prywatne, jak i na cele działalności musi pamiętać, że w kosztach nie może ująć pełnego czynszu za wynajem. Jeżeli na fakturze wyróżnione są dwie pozycje – oddzielne dla każdego z celów – wówczas w kosztach firmowych ujmuje jedynie czynsz za wynajem na cele działalności. Natomiast gdy jest to łączny rachunek, należy dokonać proporcjonalnego wyliczenia kosztu np. na podstawie udziału powierzchni przeznaczonej pod działalności w ogólnej powierzchni wynajmuje lokal mieszkalny (cel mieszkalny + działalność) o powierzchni 55 m2 od osoby prywatnej. Pomieszczenie przeznaczone pod działalność stanowi 15 m2. Za dany miesiąc wynajmujący wystawia łączny rachunek na kwotę 1500 zł. Jaką część tej kwoty przedsiębiorca może zakwalifikować do kosztów działalności?Ustalenie proporcji(15 m2 : 55 m2) x 100% = 27,27%Ustalenie kosztu uzyskania przychodu1500 zł x 27,27% = 409,05 złKsięgowanie kosztów związanych z wynajem mieszkaniaPrzedsiębiorcy opodatkowani na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym czynsz za wynajem ujmują w kol. 13 KPiR – pozostałe wydatki. W przypadku gdy wydatek jest udokumentowany fakturą VAT z wykazanymi danymi firmowymi wraz z numerem NIP – podatek podlegający odliczeniu należy wykazać w rejestrze zakupu VAT. Przedsiębiorcy opodatkowani ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z racji formy opodatkowania nie mają możliwości wykazania czynszu za wynajem w kosztach firmowych. Jeżeli firma na ryczałcie jest również czynnym podatnikiem VAT, a czynsz zostanie zafakturowany, może odliczyć podatek VAT naliczony, wykazując go w rejestrze zakupu VAT.

Czy zapis : Wynajmujacy moze moze rozwiazac umowe najmu bez zachowania terminow wypowiedzenia jezeli najmujacy dopusci sie zwloki w platnosci czynszu za jeden okres platnosci. Ma moc prawna? 27-10-2015, 15:35

^{Czy najemca ma prawo wymienić zamki? — 24 czerwca 2015 0 9765 Wynajmowanie mieszkania po poprzednich lokatorach może budzić obawy nowego najemcy, że jego poprzednicy mogli dorobić sobie klucz do mieszkania. Właściciel nieruchomości nie ma obowiązku wymieniać zamków przy każdej zmianie lokatorów, co jednak jeśli nowy najemca nalega, profilaktycznie, ze względów bezpieczeństwa? Czy może to zrobić samodzielnie, bez zgody właściciela? Kwestią kluczową dla ustalenia, czy najemca ma prawo wymienić zamki w wynajmowanym mieszkaniu jest charakter najmu oraz rola najemcy w tym stosunku prawnym. Przede wszystkim istotne jest, że wynajmujący, mimo iż jest właścicielem mieszkania, nie może czynić niczego, co mogłoby w jakiś sposób utrudniać lokatorowi korzystanie z nieruchomości. Wynika to z zapisów kodeksu cywilnego, zgodnie z którymi nie ma znaczenia, kto jest właścicielem nieruchomości, a kto jest jej posiadaczem i kto sprawuje nad nią faktyczne władztwo. fot. Wavebreak Media Ltd/ Oznacza to, że najemcy faktycznie przysługują w pewnym zakresie uprawnienia, takie jak gdyby był właścicielem mieszkania. Wynika to z artykułu 336 który wskazuje, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jako właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Zgodnie więc z przywołanym przepisem najemcy jako posiadaczowi zależnemu, przysługują do nieruchomości pewne prawa przypisane właścicielowi, o ile nie są one sprzeczne z postanowieniami zawartej między stronami umowy najmu. Oznacza to, że jeśli najemca widzi taką uzasadnioną potrzebę, lub też po prostu jeśli taka jest jego wola, może zmienić zamki w wynajmowanym mieszkaniu nie uzyskując przedtem zgody właściciela, a właściciel nawet jeśli dowie się o tym, nie może się temu przeciwstawić aż do zakończenia umowy najmu. Jednakże po upływie okresu, na który umowa została zawarta, lub też po wypowiedzeniu jej przez jedną ze stron, jeśli została zawarta na czas nieokreślony, najemca ma obowiązek zwrócić wynajmującemu mieszkanie w stanie niepogorszonym. Przez określenie „stan niepogorszony” należy rozumieć, że jego stan nie mógł ulec istotnej zmianie od dnia, w którym zostało ono wydane najemcy, poza zużyciem będącym następstwem normalnego używania. Może się wtedy zdarzyć, że właściciel zażąda od najemcy wstawienia poprzedniego zamka, do którego on posiada klucze. W tej sytuacji najemca ma obowiązek takiej wymiany dokonać, chyba że strony dojdą do porozumienia i wynajmujący zgodzi się na pozostawienie wymienionej wkładki w zamku, oddając jednocześnie właścicielowi wszystkie istniejące komplety kluczy. Oczywiście całość kosztów związanych z wymianą i ewentualnie późniejszym ponownym wstawieniem starego zamka obciążają w tym wypadku najemcę.}

Restrykcyjne zasady meldunku czasowego powodują problemy i koszty. Przepisy o ewidencji ludności nie regulują wystarczająco sytuacji związanych z pobytem czasowym. Nie można np. przedłużyć takiego zameldowania na mniej niż trzy miesiące, co powoduje problemy i dodatkowe koszty. Ogranicza też prawo do decydowania o czasie i miejscu

msa5d7h9r8.pages.dev/10

msa5d7h9r8.pages.dev/860

msa5d7h9r8.pages.dev/376

msa5d7h9r8.pages.dev/599

msa5d7h9r8.pages.dev/777

msa5d7h9r8.pages.dev/478

msa5d7h9r8.pages.dev/388

msa5d7h9r8.pages.dev/993

msa5d7h9r8.pages.dev/410

msa5d7h9r8.pages.dev/798

msa5d7h9r8.pages.dev/864

msa5d7h9r8.pages.dev/377

msa5d7h9r8.pages.dev/191

msa5d7h9r8.pages.dev/530

msa5d7h9r8.pages.dev/272

czy wynajmujacy moze zmienic zamki