Oczekiwane przez wielu telewizory BRAVIA z wbudowanym tunerem satelitarnym trafiły do Polski. Obecnie Sony będzie udostępniało dwa modele, być może ta oferta powiększy się. Jednak zacznijmy od początku. Co to jest tuner satelitarny? Tuner satelitarny jest to urządzenie umożliwiające dekodowanie sygnału nadawanego z satelity. Dzięki niemu możemy odtwarzać obraz od operatora telewizji satelitarnej. Jakie są standardy telewizji satelitarnej? Do 2005 roku na świecie był wykorzystywany standard DVB-S. Od tego roku Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych uznał nowy, ulepszony standard DVB-S2. Główne różnice to możliwość odtwarzania programów wysokiej rozdzielczości (HD), większa przepustowość. Telewizory BRAVIA z końcówką "5" (np. HX855) posiadają tuner DVB-S2. Czego potrzebujemy do odtwarzania telewizji satelitarnej? Obecnie są trzy sposoby na oglądanie telewizji satelitarnej. Pierwszy z nich to najbardziej popularny - posiadanie zewnętrznego tunera (dekodera) jaki oferują nam platformy satelitarne, lub zewnętrzne firmy. Dzięki temu rozwiązaniu podłączamy antenę satelitarną do dekodera, dekoder do kablem do telewizora. Zalety tego rozwiązania: - zewnętrzny dekoder może posiadać dodatkowe funkcje jakich nie posiada odbiornik - dodatkowe możliwości korekcji ustawień Wady tego rozwiązania: - większe zużycie prądu - dekoder i telewizor są zasilane osobno - dodatkowe kable łączące telewizor z dekoderem - miejsce dla dekodera - konieczne dwa piloty do obsługi dekodera i telewizora Drugie rozwiązanie jest bardziej skomplikowane. Posiadając komputer z tunerem DVB-S2, możemy do niego podłączyć antenę, a obraz wysłać odpowiednim kablem do telewizora. To rozwiązanie jest mało popularne, ze względu na skomplikowane podłączenie, stosunkowo wysokie zużycie prądu i mało wygodne sterowanie. Trzecim rozwiązaniem jest wykorzystanie wbudowanego w telewizor tunera DVB-S2. Bez wątpienia rozwiązanie to jest najprostsze w obsłudze, najbardziej ekonomiczne ze wszystkich. Aby oglądać telewizję satelitarną wystarczy wsunąć odpowiedni moduł CAM w gniazdo telewizora, podłączyć kabel od anteny satelitarnej. Za pomocą pilota od BRAVIA zmieniamy kanały, sterujemy opcjami telewizji satelitarnej, mamy dostęp do przejrzystego EPG. Zalety tego rozwiązania: - mniejsze zużycie prądu w porównaniu do poprzednich rozwiązań - prosta i intuicyjna instalacja - mniej kabli i urządzeń - więcej miejsca - sterowanie pilotem od BRAVIA - przejrzyste EPG - większy komfort - nie potrzebujemy płacić za wynajem dekodera - działa nagrywanie na zewnętrzny dysk twardy! Wykorzystując telewizor możemy nagrać kanały z platformy satelitarnej i odtworzyć je kiedy chcemy Funkcja działa podobnie jak w dekoderach PVR. Moim zdaniem rewelacja Wady tego rozwiązania: - kompatybilność platform cyfrowych i modułów CAM z telewizorami. Czy kompatybilność telewizora z DVB-S2 pozwoli nam na odbieranie każdej platformy cyfrowej? Niestety nie. Każdy telewizor, moduł CAM, karta operatora telewizji satelitarnej muszą mieć indywidualne oprogramowanie napisane pod daną platformę. Oprogramowanie musi zawierać systemy kodowania obsługiwane przez operatora, specjalne oprogramowanie obsługujące kartę, listy programów itp. Każdy operator platformy cyfrowej powinien udostępniać swoje moduły opracowane dla danego modelu i wykazujące jego kompatybilność z danym modelem telewizora. Niezależnie czy dla BRAVIA, czy innej marki. Obecnie w pełni kompatybilny moduł i dedykowane oprogramowanie z modelami BRAVIA z tunerem DVB-S2 posiada platforma "n", oraz "Cyfra Plus". Inne moduły, np. "Cyfrowego Polsatu" mogą działać, jednak zalecam wcześniejsze przetestowanie. Jeszcze raz pragnę podkreślić jedną cechę, która według mojej opinii jest rewelacyjna - nagrywanie programów z platformy satelitarnej (przez moduł CAM) na zewnętrzny dysk twardy. Wszystkie mecze, ciekawe filmy, programy możemy swobodnie i w prosty sposób nagrać, aby odtworzyć kiedy chcemy. Do tej funkcji możemy wykorzystać programator EPG -czyli planujemy nagranie danego programu (do 7 dni w przód), wyłączamy telewizor i on sam uruchomi nagrywanie nawet jak nie będzie nas w domu! Wielki plus dla Sony za rozwiniecie tej funkcji Poniżej informacja ze strony Sony: Telewizor z wbudowanym tunerem satelitarnym nie wymaga dodatkowych przewodów – co przekłada się na mniejsze zużycie energii, większą oszczędność i poprawę estetyki wnętrza. Ponadto umożliwia obsługę telewizji satelitarnej tylko jednym pilotem do telewizora. Instalacja telewizji satelitarnej odbywa się w kilku krokach i jest tak szybka i prosta jak programowanie kanałów telewizji naziemnej. Specjalnie dostosowane graficzne menu do oferty n na kartę (oraz Cyfry prz. Zimny) ułatwia obsługę, która odbywa się za pomocą tylko jednego pilota do telewizora. Nowe modele posiadają elektroniczny przewodnik po programach (EPG) na kilka najbliższych dni, dzięki czemu nie trzeba już kupować papierowej gazety z programem - szczegółowy program telewizyjny znajduje się na ekranie telewizora. Odbiorniki wyposażono również w użyteczną funkcję PVR-Ready, która umożliwi nagrywanie programów telewizyjnych na zewnętrzny twardy dysk podłączony do telewizora za pomocą portu USB**. PVR umożliwia zarejestrowanie dowolnego programu lub filmu w określonym przez użytkownika dniu i późniejsze jego obejrzenie, w wolnym czasie**. PVR to także możliwość stworzenia swojej własnej kolekcji nagrań filmów w jakości Full HD i materiałów 3D*** Nowe telewizory poza wbudowanym tunerem DVB-S2 zostały wyposażone w technologię optymalizacji obrazu X Reality Engine gwarantującą wysokiej jakości obraz z kanałów satelitarnych, nawet tych nadających sygnał w standardowej rozdzielczości. Ponadto posiadają funkcje internetowe takie jak BRAVIA Internet Video, która po podłączeniu telewizora do sieci zapewnia dostęp do jeszcze większej oferty programowej np. serwisów TVN z serialami, bogatej oferty Ipla czy seriali AXN również w jakości HD. Istnieje także możliwość przeszukiwania zasobów Internetu oraz prowadzenia rozmów głosowych i wideo na ekranie TV dzięki aplikacji Skype. **ze względu na ochronę praw autorskich - możliwość oglądnania nagranych programów z twardego dysku – tylko na tym samym telewizorze, z którego zostało wykonane nagranie na dysk twardy ***Dysk dostępny opcjonalnie/nie jest dostępny w zestawie ****Materiały 3D dostępne tylko z wybranymi modelami TV Linki do modeli posiadających tuner satelitarny: CX525 (różne rozmiary): EX725(różne rozmiary): HX955 (różne rozmiary): HX855 (różne rozmiary): EX655 (różne rozmiary): HX755 (różne rozmiary): Pozdrawiam, Zimny. Edytowano
Telewizor nie będzie odtwarzał obrazu w jakości HD, jeśli nie podłączysz tych urządzeń za pomocą kabla HDMI (chociaż nadal będzie emitować sygnał w standardowej rozdzielczości za pomocą kabli RCA lub S-video). Krok 3. Włącz telewizor i wymagany komponent (Blu-Ray, DVR itp.). Krok 4. Naciśnij przycisk „Zaloguj się” na pilocie. Masz telewizję na kartę ale potrzebujesz nowy dekoder? Może chciałbyś obecny sprzęt wymienić na inny, lepszy dekoder? Postaramy się tutaj przedstawić przekrój odbiorników satelitarnych do odbioru Telewizji Na Kartę. Taki tuner musi posiadać możliwość zdekodowania - odbioru płatnej oferty jaką jest Telewizja Na Kartę TNK. Jaki dekoder do Telewizji Na Kartę? Tunerów zdolnych odbierać Telewizję na Kartę jest dosyć sporo. Dekodery można podzielić na kilka podstawowych grup. 1. Dekodery dedykowane Dekodery dedykowane od platform cyfrowych - sprzedawane zwykle w zestawie z kartą kodową, używane i odświeżane, więc wyglądają jak nowe i nic mi nie dolega. Najczęściej są sprzedawane jako Usługa wraz z abonamentem opłaconym z góry za 1, 3, 6 lub 12 miesięcy. Zdecydowanej większości użytkowników Telewizji Na Kartę może wystarczyć podstawowy dekoder dostępny razem z kartą. Pomimo, że jest on już używany i odświeżany a technologicznie pochodzi z przed około 10 lat, to okazuje się być pierwszym wyborem. Np. model ITI-2849 czy ITI-2850, które można zakupić już za 99 zł i tak naprawdę taniej już się zbytnio nie da. Część z nich posiada także głowicę DVB-T dla naziemnej telewizji cyfrowej, jednak w Polsce od lipca 2022 roku stanie się ona praktycznie bezużyteczna. Produkowane przez firmę ADB odbiorniki do dnia dzisiejszego cieszą się powodzeniem. Tunery dedykowane przez operatora mają niewątpliwą zaletę, jaką jest automatyczna aktualizacja listy kanałów. Przy każdej zmianie parametrów dekoder przy uruchomieniu samoczynnie dokona aktualizacji listy programów. Niestety takie dekodery mają też swoje wady. Operator decyduje o kolejności programów na głównej liście. W niektórych modelach umożliwiono tworzenie własnej listy programów. Rzadko kiedy także możesz sobie wyszukać dodatkowe kanały, których operator nie umieszcza na liście programów a można je mieć za darmo. Takie "tanie" dekodery nie grzeszą jakością. Dotyczy to jakości wykonania, ilości możliwości podłączeń i ograniczeń z tym związanych, a także nawet jakości obrazu i dźwięku. Jakość obrazu jest po prostu "zadowalająca". Część dekoderów dedykowanych przez operatora ma możliwość nagrywania na dysk zewnętrzny (nie ma w zestawie). Jednak takie nagrania są zaszyfrowane i dostęp do nich jest wyłącznie z poziomu dekodera na którym dokonano nagrań, a także karta kodowa musi być aktywna. Istotną sprawą tutaj jest także to, że karta jest na stałe przypisana do dekodera (parowanie). W razie awarii nie zadziała ona w innym dekoderze pomimo, iż będzie to ten sam model. Więcej o tym pisaliśmy w artykule Czy kartę TNK można przełożyć do swojego dekodera? Jeśli jesteś mało wymagający i po prostu chcesz mieć jakąś telewizję, to pierwsza najtańsza opcja jest dla Ciebie. 2. Dekodery z wolnego rynku Dekodery z tzw. wolnego rynku oferują różne funkcjonalności. Nie zawsze nadają się tylko do odbioru telewizji ale mają nawet funkcje internetowe. Posiadając swój niezależny sprzęt Ty decydujesz o kolejności programów i o tym jakie masz kanały na swojej liście. Decydując się na zakup pamiętaj aby odbiornik miał przynajmniej czytnik kart w systemie Conax do obsługi TNK, a najlepiej aby jeszcze miał możliwość obsługi modułów CAM CI & CI+. Praktycznie każdy z tych dekoderów jest PVR Ready, czyli umożliwia nagrywanie na dysk zewnętrzny podłączony do złącza USB. Gniazdo USB przydaje się także do odtwarzania filmów, muzyki i zdjęć z takiej przenośnej pamięci. Tą grupę odbiorników również możemy podzielić na mniejsze kategorie - sprzęty różniące się właściwościami. a) najtańsze do podstawowego odbioru z czytnikiem kart b) solidne tunery z czytnikiem kart c) tunery z czytnikiem kart, oraz z wejściem na moduł CAM Najtańsze odbiorniki Istnieje grupa urządzeń po które na ogół sięga większość osób chcących mieć niezależny odbiornik i oglądać Telewizję Na Kartę. To są przeważnie różne modele od producentów Ferguson czy Opticum. Zwykle posiadają one możliwość odbioru kanałów w Full HD z kodekiem Solidne tunery z czytnikiem kart Istnieją odbiorniki nieco solidniejsze i bardziej dopracowane, z lepszą jakością obrazu i szybciej działające, co znacząco wpływa na komfort użytkowania. Mają większą obudowę, dzięki temu nie grzeją się tak jak najtańsze konstrukcje. Dodatkowo ich procesory przetwarzają kompresję wideo - HEVC. Jest to przyszłościowy kodek obrazu, gdzie już niektóre zagraniczne platformy zaczynają nadawać programy w tym systemie. AB Cryptobox 700 HD W tej grupie tunerów dobrze spisuje się AB Cryptobox 700HD, oraz wersja mini tego odbiornika 700HDmini. AB Cryptobox 700HD mini Tunery te oprócz bardzo dobrej jakości obrazu i dźwięku także całkiem szybko przełączają kanały. Pasek info - AB Cryptobox 752HD combo Tunery z gniazdem na moduł CAM Obecnie aby mieć całą dostępną ofertę Telewizji Na Kartę, w tym kanały parowane (system kodowania wymusza sprzętowe parowanie karty z dekoderem) mamy dwie opcje. Pierwsza to używanie dekodera od operatora, a drugą możliwością jest moduł CAM z przypisaną do niego kartą. Moduł CAM umożliwia dekodowanie kanałów płatnych w innym niż fabryczny odbiorniku. Może to być Twój dekoder z gniazdem na moduł CAM lub telewizor. Moduł CAM CI+ Obecnie jedyne dostępne moduły CAM są to moduły w standardzie CI+, oraz CI+ z dodatkowymi zabezpieczeniami ECP. W przypadku tych modułów CI+ większość najnowszych telewizorów współpracuje z nimi bardzo dobrze. Jeśli chodzi o tunery, to wybór niestety nie jest zbyt duży. Bardzo popularne są odbiorniki AB Cryptobox 750HD; posiadają one 1 czytnik karty, oraz 1 gniazdo na moduł CAM. Jednak w tym przypadku aby w nich zadziałał moduł CI+ konieczna jest zmiana oprogramowania na nieautoryzowane; wówczas zadziałają moduły CI+ i CI+ ECP z platformy Canal+, a także CI+ z platformy Polsat Box. Niewątpliwie zaletą tych tunerów jest ich stosunkowo niska cena. Niestety, przełączanie kanałów z modułem CI+ jest wolniejsze niż programów niekodowanych, czy też programów z samej karty Conax (poprzednia generacja kart TNK). Moduły CI+ mają za zadanie dobrze zabezpieczyć treści przed ich kopiowaniem i dalszym rozpowszechnianiem, stąd niestety są tam pewne niedogodności wpływające na szybkość działania. Tunery 4K Warto jednak zainwestować w odbiornik 4K i tutaj wybór jest ciekawy, gdyż są odbiorniki z wejściami na moduły CI+ i niektóre z nich mają 2 głowice satelitarne, co w niektórych przypadkach umożliwia nagrywanie jednego kanału i w tym samym czasie oglądanie drugiego. Niżej pokażemy odbiorniki które śmiało możemy zaliczyć do wyższej półki sprzętowej i cenowej. TECHNIBOX UHD S TECHNIBOX UHD S Ciekawą propozycją są tez tunery z systemem Linux. Zaletą tego systemu jest wręcz niemal nieograniczona możliwość konfiguracji. Odbiorniki z systemem linux umożliwiają na przykład w trakcie nagrywania oglądanie innej audycji wcześniej zapisanej na dysku. W przypadku nagrywania programów FTA i z karty Conax na ogół można takie nagrania bez problemu oglądać np. na komputerze, gdyż nie będą one zaszyfrowane. AX 61 4K AX 61 4K Combo Model AX 61 istnieje w dwóch wersjach: z 2 głowicami DVB-S2X, oraz 1xDVB-S2X i DVB-T2. W artykule wykorzystano zdjęcia dystrybutorów: ABCOM AX Technology Technisat Aktualizacja: 20-03-2022 r.Dowiedz się, jak podłączyć słuchawki Bluetooth do telewizora Samsung. Możesz także dowiedzieć się: „ Jak jednocześnie korzystać z głośników telewizora Samsung i słuchawek Bluetooth ". Pamiętaj: Twój telewizor musi obsługiwać Bluetooth. Jak podłączyć słuchawki Bluetooth do telewizora Samsung. Watch on.
Chcesz przesłać obraz z komputera lub laptopa na telewizor? Nie jest to problemem. Podpowiadamy, jak to zrobić. Jeżeli chcesz oglądać treści z twojego komputera lub laptopa na ekranie telewizora masz kilka możliwości połączenia urządzeń. Oto one. WiFi Połączenie bezprzewodowe może zostać użyte przy komputerach stacjonarnych posiadających kartę Wi-Fi oraz laptopach. Sposób połączenia uzależniony jest od wspieranej technologii przez dany model telewizora. Zobacz również:Jaki iPhone w 2022? Przedstawiamy najlepsze modele, które warto obecnie kupić W przypadku Wi-Fi Direct wejdź w ustawienia telewizora i wybierz wyszukiwanie sprzętu. Nie podajemy, jak dostać się do tej opcji krok po kroku, ponieważ jej ulokowanie w menu może różnić się w zależności od modelu sprzętu. Po wyświetleniu listy znalezionych urządzeń Wi-Fi, wybierz urządzenie, którego obraz chcesz wyświetlać i gotowe. W przypadku Intel Wireless Display: aplikacja WiDi umożliwia połączenie laptopa (i komputera z kartą Wi-Fi) z telewizorem. Należy ją otworzyć na urządzeniu, wybrać opcję Connect i wskazać telewizor, na który chcesz przesłać obraz. Przy pierwszym połączeniu tego typu niezbędne jest podanie numeru PIN. Następnie pojawiają się dwie opcje: Duplicate oraz Extend. Pierwsza wyświetla cały obraz z komputera, a druga – tylko wybrane okno. HDMI Jeśli telewizor posiada wbudowane wejście HDMI – a nowoczesne mają nawet cztery – wówczas potrzebny będzie tylko kabel HDMI. Laptopy zazwyczaj mają wbudowane wejście HDMI, natomiast ultrabooki oferują przeważnie tylko micro HDMI. Jeżeli twój komputer ma micro HDMI, będziesz musiał dokupić adapter micro HDMI/HDMI lub przewód z tego rodzaju przejściówką. Adapter to wydatek rzędu 10 zł, przewód - ok. 90 zł. Złącze HDMI w laptopie - w komputerze znajduje się na wyjściu karty graficznej Co dalej? Po prostu podłącz przewód HDMI do komputera, a drugą jego końcówkę do złącza w telewizorze. Uwaga - w tym czasie komputer powinien być wyłączony. Po podłączeniu przewodu uruchom komputer oraz wybierz odpowiednie źródło sygnału na telewizorze. Zwykle wystarczy wybrać sygnał za pomocą pilota zdalnego sterowania. Jeśli podłączyłeś przewód i nie jest on uszkodzony, na telewizorze wyświetli się obraz z komputera. DisplayPort to alternatywa dla HDMI, umożliwiająca przesyłanie cyfrowego sygnału z z komputera do telewizora - podłączenie wygląda dokładnie tak samo. VGA Starsze komputery, laptopy i telewizory można połączyć ze sobą przy użyciu znajdujących w nich portów VGA. Należy jednak pamiętać, że VGA transferuje jedynie obraz, więc musisz podłączyć do urządzenia głośniki. Aby połączyć komputer/laptop z TV za pośrednictwem VGA, wyłącz oba urządzenia i podepnij kabel do ich portów. Następnie warto pamiętać o podpięciu głośników do wejścia audio 3,5 mm laptopa. Na końcu wystarczy uruchomić oba urządzenia. Mirroring Mirroring to klonowanie obrazu z urządzenia i przesyłanie go do telewizora. Umożliwia to między innymi takie urządzenie jak Google Chromecast, które wpina się do wejścia HDMI w TV. Następnie należy skonfigurować ustawienia na komputerze lub laptopie, a niezbędna jest do tego przeglądarka Chrome. Komputer nie musi posiadać karty Wi-Fi, ale konieczne jest podłączenie do rutera wysyłającego sygnał bezprzewodowy. Co warto zauważyć, istnieje możliwość podłączenia Chromecasta do projektora. Google Chromecast Miracast Miracast to funkcja w Windows 10, działająca podobnie do Chromecast. Korzysta ona z Wi-Fi Direct, co oznacza, że komputer musi mieć kartę bezprzewodową i włączone Wi-Fi. Niestety, funkcja ta nie zadziała przez Ethernet. Aby sprawdzić, czy Twój komputer wspiera Miracast, naciśnij równocześnie klawisze Windows + K. Jeśli zobaczysz informację o braku wsparcia - nie skorzystasz z tej metody. Jeśli Miracast jest obsługiwane, zobaczysz listę dostępnych urządzeń, na które możesz przesłać obraz. Co interesujące: Miracast można użyć, aby przesyłać obraz z innego PC, laptopa lub smartfona z Androidem na monitor Twojego urządzenia.Zachciało mi się telewizji, więc po szybkim rekonesansie w ofertach szybko porzuciłem podstawowy pakiet oferowany w ramach naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T na rzecz nieco bardziej rozbudowanego u jednego z rodzimych dostawców. Dostałem dekoder i przeraziłem się jego powolnym działaniem, gimnastyką... Zachciało mi się telewizji, więc po szybkim rekonesansie w ofertach szybko porzuciłem podstawowy pakiet oferowany w ramach naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T na rzecz nieco bardziej rozbudowanego u jednego z rodzimych dostawców. Dostałem dekoder i przeraziłem się jego powolnym działaniem, gimnastyką z dwoma pilotami i brakiem wolnego HDMI w telewizorze. Na szczęście tak być nie musi. Lekarstwem na tę dolegliwość jest karta CI+, którą czołowi dostawcy kablówek od jakiegoś czasu mają w swojej ofercie. Taką kartę, wraz ze specjalną kartą dostępu od operatora wewnątrz umieszcza się w gnieździe CI telewizora (dodam, stosunkowo nowego telewizora). W rezultacie nasz TV bezpośrednio odbiera cyfrowy sygnał, dekoduje programy i po prostu działa i to sto razy lepiej niż większość dekoderów. Dlaczego o tym piszę? Bo sam o tym nie wiedziałem. Przekonany, że od lat nic się nie zmieniło, podpisałem przez internet umowę i skazałem się na dwa piloty oraz pozbawiłem 3/4 ciekawych funkcji związanych z programami, jakie posiada mój telewizor. Dekoder zajął miejsce na szafce oraz port HDMI i skazał mnie na kłopotliwe przełączanie się między dwoma pilotami (uprzedzam komentarz: problemy pierwszego świata). Mało tego, dodatkowe urządzenie to dodatkowy pobór energii (a właściwie jej marnowanie). Jakby tego wszystkiego było mało, sprzęt był szalenie nieintuicyjny i bardzo powoli przełączał kanały. Oglądanie telewizji stało się małym koszmarkiem (abstrahując od tego, oglądanie niektórych formatów bez względu na wszystko pozostanie koszmarkiem, ale to temat na inny felieton). Szybko pożałowałem swojej decyzji i zacząłem szukać alternatywy, którą okazała się karta CI+. Niestety wymiana dekodera już po podpisanej umowie wiązała się z dodatkową opłatą - w sumie ok. 150 zł. Tutaj z pomocą przychodzą prawa konsumenta, które pozwoliły w ciągu 14 dni odstąpić od umowy zawartej poza lokalem dostawcy. Koniec końców podpisałem nową, ale już z modułem CI+. Swoją drogą to głupie, że procedury uniemożliwiały operatorowi po prostu bezpłatną wymianę sprzętu w tym okresie ochronnym, ale cóż. Wady takiego rozwiązania? Tracimy dostęp do wielu usług oferowanych przez operatora. Mam tutaj na myśli filmy dostępne w ramach VOD, programy emitowane w systemie Pay-Per-View (chociaż, biorąc pod uwagę, że telewizor z kartą znalazł kanały PPV, podejrzewam, że wystarczy wykonać telefon na infolinię i dokonać zakupu danej emisji, by wszystko działało normalnie), a także wiadomości rozsyłane co i rusz abonentom przy użyciu dekodera. Tracimy właściwie całą tę dodatkową zawartość. Warunkiem jest również posiadanie odpowiedniego telewizora (w teorii powinien dać sobie radę każdy, który posiada dekoder DVB-C, ale można się upewnić, zerkając po prostu na tylny panel w poszukiwaniu slotu Common Interface). Dowiedziałem się jednak, że monterzy zawsze mają przy sobie nie tylko kartę ale również sam dekoder i w sytuacji, gdy nasze urządzenie jest niezgodne, instalują po prostu ten drugi. Problemu zatem nie ma. Moduły CI+ są stosunkowo nowe w ofertach Vectry i UPC (a przynajmniej tak mi powiedziano, bo jak sami widzicie sam nie byłem dostatecznie zorientowany w tym temacie), ale zaczynają się cieszyć coraz większą popularnością. Trudno się dziwić, bo dzięki nim to telewizor bierze na siebie wszystkie czynności, za które dotąd odpowiadał dekoder. A to daje nam dostęp do funkcji związanych z programami. Przykładowo w Panasonicu generowany jest MyStream, który uczy się naszych preferencji i podsuwa programy, które chcielibyśmy obejrzeć. Natomiast obecnie posiadany przeze mnie Sony integruje się z Twitterem i pobiera posty związane z emitowaną treścią, a także potrafi znaleźć informacje o obsadzie oglądanego filmu, nagrodach, recenzjach itp. Częściowo rekompensuje to brak dostępu do usług operatora (z których i tak pewnie nigdy bym nie skorzystał). Możliwe jest też nagrywanie programów, co oferuje zdecydowana większość nowoczesnych odbiorników. Normalnie za dekoder z taką funkcją musielibyśmy dopłacić. Nie ukrywam, że jestem bardzo zadowolony z nowego rozwiązania i polecam je każdemu, kto nie chce walczyć z dodatkowymi pilotami i urządzeniami, a przy tym zaoszczędzić kilka złotych rocznie na rachunku za prąd (tutaj już mocno spekuluję, bo nie wyliczyłem, ile to może być w praktyce). W każdym razie dostrzegam zdecydowanie więcej zalet niż wad takiego rozwiązania.S-Video. Cinch/kompozytowe. Podłącz komputer PC do telewizora za pomocą kabla HDMI. Upewnij się, że kabel jest dobrze podłączony do obu urządzeń. UWAGA: Koniecznie używaj autoryzowanego kabla HDMI® HIGH SPEED oznaczonego logo HDMI. Naciskając przycisk na pilocie, wybierz wejście HDMI® odpowiadające podłączonemu komputerowi. W kartach graficznych spotykamy najczęściej kilka rodzajów złącz: - HDMI – cyfrowe połączenie do transmisji obrazu i dźwięku, w tym zakodowanych sygnałów HDCP z Blu-ray (do 4K UltraHD) - DisplayPort - cyfrowe połączenie do transmisji obrazu i dźwięku (do 4K UltraHD) - DVI (cyfrowe złącze stosowane do monitorów LCD) – cyfrowe połączenie do transmisji wyłącznie obrazu (obsługa do Full HD) Starsze typy połączeń: - VGA (typowe złącze do monitora) - RCA (inaczej cinch) - SVHS 4 pin (czyli zwykły S-Video) - SVHS 6 pin (używany w nielicznych kartach graficznych GeForce - wymaga przejściówki na SVHS 4 pin lub RCA) - SVHS 7 pin (stosowany bardzo często w kartach graficznych nVidii i Ati - nie wymaga przejściówki) - SVHS 8 pin (używany w nielicznych kartach graficznych - wymagana przejściówka na SVHS 4 pin lub RCA) - SVHS 9 pin (używany w kartach graficznych VIVO - wymagana przejściówka na SVHS 4 pin lub RCA) W nowoczesnych telewizorach natomiast najczęściej spotykamy takie złącza jak: HDMI Starsze typy połączeń: - 3xRCA (inaczej cinch - jest to połączenie Componentowe) - SCART (inaczej EURO), - S-Video (inaczej SVHS), - RCA (połączenie Compositowe) Połączenie karty graficznej do TV można wykonać różnymi sposobami. Zazwyczaj używa się do tego takich kabli jak: - kabel HDMI – HDMI - kabel DVI – HDMI (jeśli mamy w komputerze wyjście DVI) - przejściówki Display Port na HDMI, a następnie z kabel HDMI, jeśli mamy w komputerze wyjście Display Port Starsze typy połączeń: S-Video - S-Video (inaczej SVHS) Takie połączenie daje najlepszą jakość obrazu i nie rodzi komplikacji wynikających z konwersji lub nieobsługiwania jakiegoś standardu. Połączenia wykonuje się przewodem SVHS-SVHS 4 pinowym. Należy zwrócić jednak uwagę czy w naszym komputerze mamy złącze SVHS 4 pinowe lub 7 pinowe. Jeśli nie będziemy potrzebowali odpowiednią przejściówkę. S-Video - Scart (SVHS - EURO) Połączenie takim kablem daję podobną jakość obrazu jak w przypadku połączenia S-Video - S-Video. Należy tutaj również zwrócić uwagę na gniazdo SVHS w naszej karcie graficznej oraz (co ważne!) czy nasz TV obsługuje sygnał S-Video przez gniazdo Scart (Euro). Bowiem jeśli tak nie jest na naszym TV pojawi się czarno-biały obraz. Więcej o tym można przeczytać tutaj. S-Video - RCA (SVHS - cinch) Stosując taki przewód należy zwrócić uwagę, aby miał on wbudowany konwerter, w innym przypadku będziemy mieli czarno-biały obraz. Jakość takiego połączenia jest słabsza niż w wyżej podanych przykładach. W takim kablu przesyłany jest sygnał Compositowy. RCA - RCA (inaczej cinch - połączenie Compositowe) Daje taką samą jakość jak w przypadku połączenia S-Video - RCA. Przy takim połączeniu nie musimy się jednak obawiać czarno białego obrazu albo innych przykrych niespodzianek. Problemy: Należy pamiętać że podłączanie i odłączanie powinno się odbywać przy wyłączonym komputerze. Dość częstym problemem przy przesyłaniu obrazu są zakłócenia spowodowane zbyt mocnym sygnałem z anteny telewizyjnej (kablówki lub telewizji satelitarnej). Przejawia się to tym, że przesyłając obraz do TV przez np. gniazdo EURO przy równocześnie włożonym kablu antenowym na ekranie mamy zakłócenia. Problem mija po wyjęciu z telewizora kabla antenowego. Rozwiązaniem tego jest również zastosowanie separatora galwanicznego. Czarno biały obraz na TV Osoby próbujące połączyć sprzęt za pomocą przewodu SVHS-EURO często spotykają się z problemem czarno-białego obrazu. Na przykład w przypadku podłączania komputera z TV najczęstszą przyczyną jest niezgodność telewizora (a dokładniej gniazda EURO) z sygnałem SVHS. Problem występuje praktycznie tylko ze starczymi TV - nowsze prawie wszystkie posiadają kilka gniazd EURO z których jedno obsługuje sygnał SVHS. Innym powodem czarno-białego obrazu może być słaba jakość zastosowanego przewodu, lub zły ustawiony system w karcie graficznej - jeśli na obecnym mamy C/B obraz należy spróbować PAL, SECAM, NTSC, PAL-B itd... Notebook i wyjście TV-Out W przypadku gdy naszym komputerem jest notebook należy pamiętać aby uaktywnić wyjście TV-Out. Najczęściej robi się to odpowiednią konfiguracją klawiszy np. klawisz funkcyjny i F4 (zależy to od notebooka). Informacja o tym powinna być w instrukcji obsługi laptopa. .